I SA/Kr 273/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2018 r. znak [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do wniesionych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. A. H. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2018 r. znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 15 listopada 2017 r., nr 213/2017 – stanowisko wierzyciela, o uznaniu zarzutu wniesionego przez Skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadniony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4 a, 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika, że skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Okolicznością stanowiącą o braku możliwości merytorycznego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy jest zmiana treści art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., jaka nastąpiła w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658). W pierwotnym brzmieniu przepis ten stanowił, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wskazany przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, ma zastosowanie do postępowań sądowoadministracyjnych wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 15 sierpnia 2015 r., o czym stanowi art. 2 w zw. z art. 3 ustawy nowelizującej. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte wniesieniem przez Skarżącego skargi w dniu 10 lutego 2018 r., a zatem zastosowanie znajduje aktualny stan prawny. Z treści postanowienia organu I i II instancji wynika jednoznacznie, że wierzycielem w niniejszej sprawie jest Prezydent Miasta K., a egzekwowana przez organ egzekucyjny tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] należność dotyczy zaległości z tytułu opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty w strefie płatnego parkowania. Uwzględniając powyższe okoliczności stwierdzić należy, że zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. Skarga na wskazane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mieści się zatem w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie niedopuszczalności skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wymaga wyjaśnienia, że podejmowane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, podobnie jak postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, mają charakter incydentalny. W takim przypadku w pełni skuteczną ochronę praw strony zapewnia możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 2075/17 – orzeczenie opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.