I SA/Kr 282/17

sygn. akt I SA/Kr 282/17 Kraków, dnia 21 września 2017 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. T. od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2017 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych. Podstawą zarządzenia było stwierdzenie, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, a skarżący mimo wezwania nie usunął tego braku (nie odesłał wypełnionego formularza wniosku). Referendarz zaznaczył, że doręczenie wezwania odbyło się przez podwójne awizowanie przesyłki. We wniesionym w terminie sprzeciwie B. T. podniósł, że przesyłki nigdy mu nie doręczono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak wynika z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) - od postanowień i zarządzeń , wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zasadą w postępowaniu sądowym jest doręczanie korespondencji osobiście adresatowi do rąk własnych (art. 65 – 69 p.p.s.a.) bądź za pośrednictwem (art. 71 – 72 p.p.s.a.). Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Art. 73 § 3 p.p.s.a. zawiera wymóg, by w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawić powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Art. 73 § 4 przewiduje, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie należy uznać, że doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Korespondencja została wysłana pod adres, wskazany przez skarżącego. Pracownik publicznego operatora pocztowego potwierdził na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, że przesyłka została przez niego dwukrotnie awizowana. Z drugiej strony skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że informacja o pozostawieniu przesyłki (awizo) do niego nie dotarła. W szczególności z treści sprzeciwu nie wynika, aby dokonywał reklamacji doręczenia przesyłki w urzędzie pocztowym. Wezwanie do usunięcia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 27 kwietnia 2017 r., wobec czego skutek doręczenia nastąpił – w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. – w dniu 11 maja 2017 r. Skarżący nie usunął braków wniosku w terminie (tj. do dnia 18 maja 2017 r.), wobec czego zasadnie referendarz zastosował art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 260 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.