I SA/Kr 284/17

sygn. akt I SA/Kr 284/17 Kraków, dnia 15 listopada 2017 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: skargę odrzucić. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania, a mimo wezwania, doręczonego w dniu 13 października 2017 r. skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd ma świadomość, że w terminie do uiszczenia wpisu, skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od konieczności jego poniesienia, choć po raz kolejny nie dokonał tej czynności na urzędowym formularzu. Brak ten stanowił podstawę do pozostawienia poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W ocenie Sądu złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie ma wpływu na wydanie niniejszego rozstrzygnięcia. W tej kwestii Sąd pragnie w pierwszym rzędzie powołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2017r. (sygn. akt I FZ 422/16 – orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że nie jest prawidłowe stanowisko skarżącego, że jeżeli w wyznaczonym czasie do dokonania wpisu nie uiścił należnej opłaty, ale wniósł ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, to czas na dokonanie tej czynności ulega wydłużeniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjęcie go pozwalałoby na blokowanie wszelkich postępowań w nieskończoność - strona musiałaby tylko co pewien czas składać stosowne wnioski o przyznanie prawa pomocy. Stanowisko takie prezentowane jest w orzecznictwie już od 2008 r. (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 617/07, CBOIS), gdzie Sąd wskazał: "Bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany jeżeli strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 P.p.s.a.". W orzecznictwie sądowym utrwalony jest również pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09; z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Podobne stanowisko wyrażone zostało w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2017r. (sygn. akt II FZ 63/17 – orzeczenia.nsa.gov.pl) Orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela wyżej zaprezentowane stanowisko i z tego powodu odrzucenie skargi jawi się jako uzasadnione.