I SA/Kr 286/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 17 marca 2026 r. nr FP.3123.2.148.2026.IV w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 marca 2026 r. J.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 17 marca 2026 r. nr FP.3123.2.148.2026.IV. W skardze wniósł m.in. o: 1) natychmiastowe uchylenie decyzji w całości, 2) wydanie decyzji w sprawie podatku rolnego, 3) odrzucenie odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta Oświęcim w całości, 4) wydanie zakazu rabowania mienia prywatnego przez: Wojewodę Małopolskiego, Starostę Oświęcimskiego, Prezydenta Miasta Oświęcimia, Radę Miasta Oświęcimia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, 5) uchylenie postępowania w całości, 6) stwierdzenie wszczęcia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, 7) zobowiązanie Wojewody Małopolskiego do przesłania kopii dokumentów zgromadzonych w sprawie, 8) dołączenie do akt pism wystosowanych w tej sprawie, objęcie nadzorem postępowania, 9) zabezpieczenie dokumentów, 10) przesłanie kopii wniosków o ściganie złożonych przez Sąd, 11) powiadomienie o sprawie Prezesa Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Oświęcim wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W ocenie Sądu w tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 17 marca 2026 r. przy którym zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie dowołanie Skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 28 stycznia 2026 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2026 r. Skarżone pismo organu nie jest aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie wpływa na materialne prawa i obowiązki Skarżącego i nie rozstrzyga indywidualnej sprawy. Zaskarżone pismo ma charakter informacyjny. Zgodnie z art. 133 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Tym samym dokonana przez Prezydenta zaskarżonym pismem czynność miała wyłącznie charakter czynności procesowej, a nie merytoryczne rozpoznanie odwołania Skarżącego, które mogłoby być przedmiotem skargi do Sądu. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne (przewodnie). Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. Mając na uwadze, że skarga na pismo przekazujące odwołanie do organu drugiej instancji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.