I SA/Kr 288/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. reprezentowanej przez doradcę podatkowego E. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2009 r. odrzucające skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 28 lipca 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek skarżącej B. S. reprezentowanej przez doradcę podatkowego E. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2009 r. odrzucające skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2008 r., nr [...]w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Jednocześnie razem z wnioskiem złożona została skarga kasacyjna na powyższe postanowienie. Z akt sprawy (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że przedmiotowe postanowienie zawierające prawidłowe pouczenie o prawie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 3 kwietnia 2009 r. Jednakże w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca złożyła wniosek o udzielenie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, radcy prawnego, lub doradcy podatkowego, który sporządziłby w jej imieniu skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 22 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącą B. S. z kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej doradcę podatkowego, którego w dniu 9 czerwca 2009 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych w Warszawie wyznaczyła w osobie doradcy podatkowego E. L.. Jak wynika z oświadczenia doradcy podatkowego E. L. otrzymała ona zawiadomienie o wyznaczeniu jej osoby do wykonywania prawa pomocy w niniejszej sprawie w dniu 22 czerwca 2009 r. i niezwłocznie skierowała do skarżącej pismo o przesłanie dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania załączając przygotowane pełnomocnictwo celem podpisania go przez skarżącą. Dokumenty doradca podatkowy E. L. otrzymała w dniu 13 lipca 2009 r., zaś pełnomocnictwo w dniu 24 lipca 2009 r. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, gdyż o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła jeszcze zanim minął termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc bez zbędnej zwłoki podjęła czynności zmierzające do ustanowienia przez Sąd fachowego pełnomocnika z urzędu. Również pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w przekroczeniu powyższego terminu, skoro pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu zostało sporządzone dopiero w dniu 9 czerwca 2009 r. Biorąc pod uwagę czas konieczny na skontaktowanie się z klientem, uzyskanie od skarżącej stosownego pełnomocnictwa (co miało miejsce w dniu 24 lipca 2009 r.), zapoznanie się z aktami sprawy oraz samo sporządzenie skargi kasacyjnej – opóźnienie czynności pełnomocnika należy uznać za usprawiedliwione. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). W niniejszej sprawie skarżąca i jego pełnomocnik dochowali wszelkich starań, a przyczyną uchybienia terminowi było rozpoznanie przez Sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, czemu strona w żadnej mierze nie mogła zapobiec. W związku z tym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).