I SA/Kr 291/06

Sygn. akt I SA/Kr 291/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007r., sprawy ze skargi L. H., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 06 grudnia 2005r. Nr [...], w przedmiocie zwrotu podatku od środków transportowych za rok 2003, - s k a r g ę o d d a l a - Zaskarżoną decyzją – po rozpatrzeniu odwołania –została utrzymana w mocy decyzja Burmistrza Miast i Gminy z dnia [...].08.2005r. Nr [...], którą L. H. odmówiono zwrotu podatku od środków transportowych za 2003r. od ciągników siodłowych nr rej. [...] i [...] z tytułu wykonania transportu kombinowanego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że zgodnie z art. 11 a ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz.U. z 2002r. nr 9 poz. 84 ze zm.) : "Podatnikom wykorzystującym środki transportu, o których mowa w art. 8 pkt 1-6, dla wykonywania przewozów w transporcie kombinowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje zwrot zapłaconego podatku od tych środków (ust.1) oraz "kwotę zwrotu podatku od środków transportowych, o którym mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując za podstawę liczbę jazd z ładunkiem lub bez ładunku wykonanych przez środek transportu w przewozie koleją w danym roku podatkowym w następujący sposób: 1) od 100 jazd i więcej - 100 % kwoty rocznego podatku; 2) od 70 do 99 jazd włącznie - 75 % kwoty rocznego podatku; 3) od 50 do 69 jazd włącznie - 50 % kwoty rocznego podatku; 4) od 20 do 49 jazd włącznie - 25 % kwoty rocznego podatku." ( ust. 2) Z kolei definicję transportu kombinowanego zawiera art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 6 czerwca 2001r. o transporcie drogowym ( Dz.U. z 2004r. nr 204, poz 2088). W myśl tego przepisu: "transport kombinowany to przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej; odcinek przewozu początkowego lub końcowego oznacza przewóz: a) pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub b) wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku". Zatem środek transportu ( z ładunkiem lub bez ) będący własnością podatnika musi korzystać z przewozu koleją, co w sprawie nie miało miejsca. Z oświadczenia Kierownika Terminalu z dnia [...] maja 2005r. wynika jedynie, iż kontenery dostarczane i odbierane przez odwołującego się podatnika do lub z terminala kontenerowego w S. są transportowane drogą kolejową. Dodatkowo na żądanie organu I instancji pismem z dnia [...] czerwca 2005r. pełnomocnik odwołującego się podatnika oświadczył że, ".. środki transportowe będące własnością podatnika nie są transportowane na żadnym odcinku droga kolejową a jedynie są wykorzystywane w ramach transportu kombinowanego tj. odwozu i dowozu kontenerów do lub z terminala kontenerowego w S. (...) koleją były przewożone kontenery nie będące własnością podatnika". W skardze złożonej na decyzję Kolegium pełnomocnik podatnika podniósł, że przy wydawaniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium niewłaściwie oceniło materiał dowodowy, błędnie zastosowało art. 11a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym. Z definicji transportu kombinowanego wcale nie wynika aby środek transportu ( z ładunkiem lub bez ) będący własnością podatnika miał korzystać z przewozu koleją. Zatem organy podatkowe dokonały rozszerzającej wykładni przepisu zawierającego tę definicję. Nadto skoro art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwalnia od podatku od środków transportowych, środki transportowe wykorzystywane w dowozie i odwozie na maksymalną odległość 150 km w transporcie kombinowanym to logicznym jest, że zwrot podatku przysługuje za wykonanie usług dowozu i odwozu w transporcie kombinowanym. L. H. składając wniosek o zwrot podatku dołączył listy przewozowe świadczące o wykonaniu usługi dowozu i odwozu kontenerów z terminala kontenerowego w S. Ponadto złożył oświadczenie, że posiadane środki transportowe służą wyłącznie do świadczenia usług w transporcie kombinowanym. Złożone dokumenty zdaniem skarżącego są wystarczające aby uzyskać zwrot podatku na podstawie tego przepisu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od 2002r. wprowadzono w art. 12 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych możliwość zwolnienia od podatku od środków transportowych. Zgodnie z tym przepisem zwolnienie to przysługuje podatnikom wykorzystującym środki transportu w dowozie i odwozie na maksymalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwolnienia jest przeznaczenie wymienionych pojazdów wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzonych na podstawie dokumentów określonych w odrębnych przepisach. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący się podatnik spełnił warunek tego zwolnienia za 2004r. Co więcej – jak oświadczył jego pełnomocnik na rozprawie- za II półrocze 2004r. skorzystał on z tego zwolnienia, natomiast za pierwsze półrocze tego roku uiścił on podatek od środków transportowych. Nie ulega zatem wątpliwości, że za pierwsze półrocze 2004r. powstała u skarżącego podatnika nadpłata w tym podatku. W związku z tym powinien on na podstawie art. 75 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2005r. nr 8 poz. 60 ze zm.) zwrócić się do organu I instancji z wnioskiem o zwrot nadpłaty, korygując jednocześnie złożoną deklaracje podatkową. Tryb przewidziany w tych przepisach wyklucza zastosowanie wprowadzonej również w 2002r. w art. 11 a ust. 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych możliwości zwrotu należnego podatku od środków transportowych, gdy następnie odpadła podstawa jego świadczenia na skutek wykorzystywania środków transportu na wszystkich odcinkach transportu kombinowanego, w tym również na odcinku transportu kolejowego. Z tego względu zwrot podatku wynikający z powołanych przepisów skarżącemu podatnikowi nie przysługiwał. Zresztą podatnik ten nie korzystał z usług kolei. Zaś o tym, iż korzystanie to jest konieczne do zwrotu podatku świadczy najlepiej treść art.11a ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uzależniająca wysokość tego zwrotu od ilości jazd z ładunkiem lub bez wykonywanych przez środek transportu w przewozie koleją w danym roku podatkowym. W tym stanie rozpoznawanej sprawy zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.