I SA/Kr 291/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na pismo Prezydenta Miasta Oświęcimia z dnia 4 marca 2025 r. znak FP.3123.2.27.2023.IV w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odrzucić skargę. J. J. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 14 marca 2025 r. na "postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia z dnia: 04.03.2025r. FP.3123.2.27.2025.IV, i innych z tym związaych w całości". W treści skargi domagał się m.in. natychmiastowego uchylenia postępowania w całości. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Oświęcim (dalej: Prezydent, organ I instancji) wniósł o jej oddalenie. W treści ww. pisma stwierdził, że postępowanie prowadzone pod wskazaną sygnaturą FP.3123.2.27.2025.IV dotyczy wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 r. Pismo Prezydenta z dnia 4 marca 2025 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, będące de facto przedmiotem skargi, stanowi odpowiedź na złożone przez Skarżącego i B. J. odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia 16 stycznia 2025 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 r. Akta ww. sprawy organ I instancji przekazał wraz z odwołaniem dnia 4 marca 2025 r. organowi odwoławczemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że – jak wynika z ww. odpowiedzi na skargę – Prezydent Miasta Oświęcim decyzją z dnia 16 stycznia 2025 r. znak: FP.3123.2.27.2025.IV orzekł w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2025 r. Skarżącego i B. J. Skarżący i B. J. złożyli od ww. decyzji odwołanie, które zostało przekazane wraz z aktami organowi wyższej instancji (pismo z dnia 4 marca 2025 r.). Zgodnie z brzmieniem art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: O.p.) postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. W myśl art. 227 O.p.: § 1. Organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226. § 2. Organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. Sąd stwierdza, że tego typu pismo przekazujące akta z odwołaniem organowi II instancji z całą pewnością nie podlega kontroli sądowej (nie jest ono wymienione w art. 3 i art. 4 P.p.s.a., które określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych), a w szczególności nie może być przedmiotem skargi. W świetle powyższego, ze względu na pozostawanie poza kognicją sądu administracyjnego pisma organu I instancji przekazującego odwołanie wraz z aktami organowi II instancji, skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.