I SA/Kr 297/06

|Sygn. akt I SA/Kr 297/06 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr), Sędziowie: NSA Józef Gach, Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007r., sprawy ze skargi J. Z., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 5 stycznia 2006r [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005r, skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2005r. nr [...] Burmistrz Gminy po wznowieniu postępowania, zmienił w trybie art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami) nakaz płatniczy nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. ustalający J. i J. Z. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005r. w kwocie [...] zł. Przyczyną wznowienia postępowania (w trybie art. 240 §1 pkt 5 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa), a następnie przyczyną zmiany decyzji wymiarowej były dokonane w ewidencji gruntów zmiany danych co do powierzchni gruntów, wynikające z aktu notarialnego z dnia [...] lipca 2005r. rep. A nr [...]. Zmiana spowodowała dokonanie odpisu w wysokości [...] zł. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. Z. zwany dalej Skarżącym, domagając się jej uchylenia i podnosząc, że zaskarżona decyzja narusza zarówno przepisy konstytucyjne jak i przepisy wspólnotowe w zakresie ochrony własności prywatnej oraz sprawiedliwości społecznej. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 stycznia 2006r. sygn. akt [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał na naruszenie przepisów procesowych polegające na uprzednim wznowieniu postępowania w trybie art. 240 §1 pkt 5 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego, a następnie zakończeniu tak wznowionego postępowania, zmianą decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne dokonaną w trybie art. 254 tejże ustawy. Taki sposób zmiany ostatecznej decyzji ustalającej za dany rok podatkowy wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego, organ odwoławczy uznał za niedopuszczalny i sprzeczny z prawem. Zdaniem organu odwoławczego Burmistrz Gminy zastosował w jednej sprawie dwa wykluczające się wzajemnie tryby postępowania. Wznowienie postępowania w trybie art. 240 §1 pkt 5 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa mogło bowiem zakończyć się jedynie wydaniem decyzji w trybie art. 245 tejże ustawy, a nie zmianą decyzji w trybie ww. art. 254. W ocenie organu odwoławczego w ogóle nie została spełniona przesłanka wznowienia postępowania z ww. art. 240§1 pkt 5, ponieważ zmiany w ewidencji gruntów, które stały się przyczyną wznowienia postępowania, nastąpiły z dniem [...] września 2005r. i wynikały z aktu notarialnego z dnia [...] lipca 2005r. Nie były więc to "nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję" w dacie jej wydawania. Na powyższą decyzję wniósł skargę Skarżący podnosząc, że służby gminne i powiatowe w urzędowej dokumentacji dotyczącej gruntów poświadczają nieprawdę, co powoduje wydawanie nieprawidłowych decyzji w zakresie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego. Zdaniem Skarżącego organy podatkowe powinny oprzeć swoje wyliczenia na rzeczywistych danych wynikających z aktów notarialnych. Na poparcie swoich zarzutów Skarżący dołączył do skargi plik dokumentów, kserokopii artykułów prasowych, odręcznych notatek. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi uzasadniając swoje stanowisko co do przyczyn uchylenia decyzji Burmistrza Gminy identycznie jak dotychczas. Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007r. Skarżący uzupełnił skargę o dodatkowe dokumenty dotyczące postępowań w sprawach uzgodnień geodezyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że Skarżący zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ale nie z uwagi na motywy jakimi kierował się organ odwoławczy, a ze względu na przekonanie o wadliwym działaniu służb geodezyjnych, które, zdaniem Skarżącego, doprowadziły do uszczuplenia stanu posiadania własności gruntów. W konsekwencji Skarżący uznał również za wadliwe działania w zakresie wymiaru podatków Burmistrza Gminy oparte na ewidencji gruntów (która to ewidencja nie odzwierciedlała stanu rzeczywistego) w zakresie wymiaru podatku, a także działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż organ odwoławczy nie doprowadził ewidencji gruntu do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem Sądu motywy działania Skarżącego i zarzuty skargi nie uzasadniają uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oparta została na dostrzeżonych przez organ odwoławczy błędach formalnych jakie popełnił Burmistrz Gminy niezasadnie wznawiając postępowanie w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, a następnie kończąc postępowanie zmianą decyzji w trybie art. 254 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa. Sąd w całości uznał za zasadny pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że niedopuszczalne jest i sprzeczne z prawem łączenie w jednym postępowaniu dwóch odrębnych trybów, a to wznowienia postępowania w trybie ww. art. 245 i zmiany decyzji na zasadzie ww. art. 254. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, należy zauważyć iż w rzeczywistości dotyczą one postępowań prowadzonych przez powiatowe służby geodezyjne. W konsekwencji zarzuty te nie mogą więc być brane pod uwagę przy ocenie działania organów podatkowych. Należy, zdaniem Sądu, powtórzyć za uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, że stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100 poz. 1086 ze zmianami) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe związane są aktualnymi zapisami geodezyjnymi do czasu, gdy nie ulegną one zmianie. Organy podatkowe nie są przy tym uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Kompetencja ta należy do starostwa powiatowego, stąd niezasadnym jest zarzut Skarżącego, że ani Burmistrz Gminy, ani też Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie doprowadzili do uzgodnienia danych w ewidencji gruntów z dokumentacją przedstawiana przez Skarżącego. Z powyższych względów Sąd działając na podstawię art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.