I SA/Kr 297/06

PostanowienieWSA w Krakowie2007-10-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Michna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych, wniesiony w trybie sprzeciwu od postanowienia referendarza, zasługuje na uwzględnienie, biorąc pod uwagę wykazany dochód strony i koszty utrzymania?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykazany miesięczny dochód netto strony skarżącej, pomniejszony o koszty utrzymania, jest wystarczający do pokrycia kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Jan Zawiliński wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza WSA w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2007 r., które oddaliło jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie. Skarżący powołał się na swobodę sądu w orzekaniu o kosztach oraz swoją trudną sytuację materialną i niematerialną. Sąd rozpatrzył sprzeciw i uznał, że wniosek o zwolnienie z kosztów nie zasługuje na uwzględnienie, wskazując na wystarczający dochód strony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek strony skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 8 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu Jana Zawilińskiego na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2007 roku sygn. akt l SA/Kr 297/06 w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...] w przedmiocie: łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 rok postanawia : oddalić wniosek strony skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych Pismem z dnia [...] sierpnia 2007r. J. Z. wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2007 roku sygn. akt l SA/Kr 297/06 oddalający wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 czerwca 2007r. sygn. akt l SA/Kr 297/06 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005r. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone [...] sierpnia 2007r. W uzasadnieniu sprzeciwu J. Z. powołał się na swobodę Sądu co do orzekania w przedmiocie zasądzania kosztów procesu, a także wskazał na swoje położenie "tak w aspekcie materialnym i niematerialnym", co jego zdaniem miałoby uzasadniać całkowite zwolnienie z kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art, 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zmianami) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlegał ponownemu rozpatrzeniu. W ocenie Sądu wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Przede wszystkim trzeba wyjaśnić, że przesłanki, jakie musi spełnić osoba fizyczna, aby nastąpiło przyznanie jej prawa pomocy, czy to w zakresie całkowitym, czy też częściowym, określono tylko w przepisie art. 246 ustawy p.p.s.a., Stosownie do art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; lub w zakresie częściowym -gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że łączny dochód jego rodziny wynosi 2 364,59zł. miesięcznie , a nadto podał, że ponosi same straty związane z posiadaniem majątku w C.. Należy zauważyć zdaniem Sądu, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji. Dlatego też zwolnienia muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. Podnieść bowiem należy, iż co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. W ocenie Sądu wykazany we wniosku miesięczny dochód netta (jak wynika z zestawienia - karta 115 akt) w kwocie ponad 2 000 zł. pomniejszony dodatkowo o ponoszone koszty utrzymania w wysokości ok. 700zł miesięcznie jest wystarczającym źródłem pokrycia koniecznego wpisu od skargi kasacyjnej (a nawet kosztów opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku). Koszt ten może zostać poniesiony bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jego rodziny. W tym stanie sprawy na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p,s.a orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło