I SA/Kr 299/26
PostanowienieWSA w Krakowie2026-05-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Waldemar Michaldo
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną postępowania administracyjnego, które zakończyło się postanowieniem o utrzymaniu w mocy postanowienia o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną, ma legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na to postanowienie?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie był stroną postępowania administracyjnego i nie posiada interesu prawnego, jest niedopuszczalna. Sąd administracyjny jest zobowiązany do zbadania dopuszczalności skargi, w tym legitymacji skarżącego, przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy. W przypadku braku legitymacji, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
B.G. wniósł skargę do WSA w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, które utrzymało w mocy postanowienie o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną oględzin nieruchomości. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący nie był stroną postępowania, a postanowienie zostało wydane wobec innego podmiotu (G. Sp. z o.o.).Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 lutego 2026 r. nr 1201-IEE.7113.1.234.2025.3.ET w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - odrzucić skargę -
Postanowieniem z 5 lutego 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze z 24 października 2025 r., którym oddalono skargę G. Sp. z o.o. w K. na czynność egzekucyjną oględzin nieruchomości.
Pismem z 16 kwietnia 2026 r. B.G. wniósł skargę na powyższe postanowienie Dyrektora IAS w Krakowie wnosząc w szczególności o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia jako wydanego z rażącym naruszenie prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżącemu nie przysługuje prawo wniesienia skargi na ww. postanowienie. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wydane wobec innego podmiotu, tj. G. Sp. z o.o. w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu bez dokonywania oceny jej zarzutów merytorycznych.
Sąd podkreśla, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie.
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Sąd wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie był podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do WSA w Krakowie, bowiem nie był stroną postępowania wywołanego skargą na czynność egzekucyjną oględzin nieruchomości zakończonego zaskarżonym postanowieniem DIAS w Krakowie z 5 lutego 2026 r. Zgodnie bowiem z art. 54 §1 zd. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2026 r., poz. 268 ze zm.) skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego przysługuje zobowiązanemu. Stroną tego postępowania był zatem zobowiązany, a więc G. Sp. z o.o. w K. W konsekwencji to zobowiązanemu – a więc Spółce – przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na postanowienie DIAS w Krakowie z 5 lutego 2026 r.. Sądowi z urzędu wiadomo, że Spółka taką skargę wniosła i została ona zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Kr 292/26.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie był stroną postępowania w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną zakończonego postanowieniem DIAS w Krakowie, a skoro tak, to również nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga, wniesiona przez podmiot niemający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na względzie, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło