I SA/Kr 315/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa C. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 5 lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej licytacji udziałów postanawia: odrzucić skargę. Przedsiębiorstwo C. Sp. z o. o. w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 5 lutego 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej licytacji udziałów, w której sformułowano zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, jako środka zaskarżenia nieprzysługującego na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Katalog aktów lub czynności, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego został zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Rozpocząć należy od wskazania, że w przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. prawidłowo pouczył w zaskarżonym postanowieniu z dnia 5 lutego 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności licytacji udziałów, że na przedmiotowe postanowienie zażalenie nie przysługuje. Zauważyć trzeba, że skarżący w skardze do tut. Sądu podał, iż zaskarżonemu postanowieniu i postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w K. z dnia 20 grudnia 2017r., zarzuca naruszenie określonych przepisów – jednakże w tym zakresie wyjaśnić należy, że powołane postanowienie organu I instancji dotyczy innego postępowania – tj. w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji postanowieniem z dnia 5 lutego 2018r. nr [...], a następnie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i stanowi przedmiot odrębnego postępowania (sygn. akt I SA/Kr [...]), na co słusznie zwrócił uwagę organ II instancji. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wydał w I instancji, tym samym skarżącemu nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jak wynika z ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 201, dalej: "u.p.e.a.") rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Wobec powyższego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje zasada, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają tylko i wyłącznie te postanowienia, co do których ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią. Na gruncie przedmiotowej sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wydał zaskarżone postanowienie w oparciu o przepis art. 23 § 6 u.p.e.a., co bezspornie wynika z treści rozstrzygnięcia. W myśl tego przepisu, organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Na powyższe postanowienie stronie nie przysługuje zażalenie, o czym, jak już wcześniej wspomniano, strona została prawidłowo pouczona w jego treści. Zgodnie bowiem z art. 23 § 8 u.p.e.a. na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Zatem zażalenie przysługuje tylko na postanowienie wstrzymujące (tamujące) czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne. Ponadto uprawnienie to przysługuje wyłącznie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym (por. wyrok WSA w Lodzi z dnia 17 października 2013r., sygn. akt III SA/Łd [...]). W ocenie Sądu, świadczy o tym treść zmiany wprowadzonej z dniem 1 stycznia 2016r. W poprzednim stanie prawnym treść omawianego przepisu brzmiała: "Na postanowienie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub wstrzymania postępowania egzekucyjnego (...)". Uzasadniony był zatem wniosek, że zapis "postanowienie w sprawie wstrzymania" obejmował sowim zakresem nie tylko rozstrzygnięcie o wstrzymaniu egzekucji, ale również odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnych (postępowania egzekucyjnego, zob. M. K., glosa do wyroku NSA z dnia 18 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 86/10, LEX 2013). Obecnie art. 23 § 8 u.p.e. brzmi: "Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego (...)". Powyższa zmiana stanu prawnego jednoznacznie wskazuje, że intencją ustawodawcy było ograniczenie możliwości złożenia zażalenia na rozstrzygnięcia dotyczące wstrzymania czynności egzekucyjnych (postępowania egzekucyjnego). Nadto uprawnienie to przysługuje wyłącznie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 maja 2017r., sygn. akt VII SA/WA 1527/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl; por też: postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 września 2017r., sygn. akt II SA/Go 525/17). Powyższe oznacza, że w realiach przedmiotowej sprawy, stronie skarżącej nie przysługiwało zażalenie na postanowienie odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnej licytacji udziałów. Doprecyzować należy, że art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wskazuje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zatem skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna tylko w przypadku, gdy przepisy prawa przewidują możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia wydane w toku postępowania egzekucyjnego. W rozpoznawanej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje zażalenie na postanowienie organu nadzoru wydane na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a. W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie nie należy do katalogu spraw, wymienionych w ww. art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wobec przedstawionych powyżej regulacji prawnych i poczynionych na ich tle rozważań, Sąd uznał za zasadne odrzucić skargę, jako niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd czyni to, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.