I SA/Kr 320/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Borys Marasek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 635/22 postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z 27 lutego 2025 r. M. B. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (dalej: Kolegium) prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 635/22, którym uchylono postanowienie Kolegium z 29 marca 2022 r., nr SKO.Oś/4170/69/2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skarżąca "upoważniła" swojego męża S. B. (z którym wspólnie zamieszkuje) do "występowania w mojej sprawie we wszystkich urzędach w sprawie śmieciowej". Pismem z 23 czerwca 2025 r. tut. Sąd wezwał S. B. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 26 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc jednocześnie, że wyżej wskazany wyrok został wykonany, gdyż w jego następstwie wydane zostały stosowne decyzje administracyjne. Pismem z 30 czerwca 2025 r. skarżąca podała swój numer PESEL i zawarła w nim "upoważnienie" dla jej męża S. B. do "(...)występowania w mojej sprawie (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że jego zakresem nie są objęte skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę wydanego na skutek sądowej kontroli decyzji administracyjnej wydanej przez organ administracji w instancyjnym toku postępowania administracyjnego, a jedynie skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, należy uznać skargę na niewykonanie wyroku wydanego w wyniku rozpatrzenia skargi na decyzję. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W realiach rozpatrywanej sprawy wyrok wydany w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 635/22 obejmował sądową kontrolę decyzji administracyjnych wydanych przez organy administracji w instancyjnym toku postępowania administracyjnego. Przedmiotem wniesionej w przedmiotowej sprawie skargi nie jest niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i Sąd na podstawie przywołanego przepisu odrzucił ją, o czym orzekł jak w sentencji wyroku. Niezależnie od powyższych rozważań, Sąd stwierdza, że odpowiedź skarżącej na wezwanie Sądu w kwestii złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – jakkolwiek została udzielona w terminie wskazanym przez Sąd – nie stanowi prawidłowego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Użyte przez skarżącą sformułowanie cechuje zbytnia ogólnikowość, nie wskazując jednoznacznie na umocowanie do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stosownie do treści art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, a nieuzupełnienie takiego braku – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi samodzielną podstawę do odrzucenia skargi.