I SA/Kr 322/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-10-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Inga Gołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku sądu administracyjnego, dotyczący zamieszczenia w komparycji wyroku pozostałych postanowień, które były przedmiotem połączonych postępowań, powinien zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił uzupełnienia wyroku, uznając, że orzekł o całości skargi, a błędna treść wyroku wynikała z problemów technicznych w systemie OSO, które zostaną skorygowane. Uzupełnienie wyroku, które nie dotyczy kosztów, powinno przyjąć formę postanowienia, a nie wyroku.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 322/17. Wniosek dotyczył zamieszczenia w komparycji wyroku pozostałych postanowień Dyrektora Izby Skarbowej, które były przedmiotem połączonych do wspólnego rozpoznania spraw pod tą sygnaturą. Skarżąca wskazała, że pierwotnie sprawy toczyły się pod innymi sygnaturami, ale zostały połączone do wspólnego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono uzupełnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skarg Przedsiębiorstwa Budowlanego [...] J. G. , J. W. , R. W. Sp. jawna w K. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 lutego 2017 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 1999r. postanawia: - odmówić uzupełnienia wyroku - Dnia 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w sprawie ze skarg Przedsiębiorstwa Budowlanego [...] J. G. , J. W. , R. W. Sp. jawna w K. (dalej – "Skarżąca") na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 lutego 2017 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 1999 r. (sygn. akt I SA/Kr 322/17), w którym uchylił zaskarżone postanowienia i poprzedzające je postanowienia organu I instancji. Co do wyżej wymienionego wyroku Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zamieszczenie w komparycji wyroku pozostałych postanowień, co do których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w przedmiotowej sprawie orzekał, tj. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 lutego 2017r. nr [...] oraz nr [...] W uzasadnieniu wskazano, że o ile pierwotnie sprawy ze skarg na ww. postanowienia były rozpoznawane pod sygn. akt odpowiednio I SA/Kr 323/17 i I SA/Kr 324/17, to postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył postępowania do wspólnego rozpoznania pod sygn. akt I SA/Kr 322/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o całości skargi (wszystkich trzech skarg w połączonych do wspólnego rozpoznania postępowaniach), co znalazło odzwierciedlenie w treści wyroku, w tym w jego komparycji. W aktach sprawy znajduje się wyrok o prawidłowej treści (karta 61 akt sądowych). Natomiast błędna treść wyroku znalazła się w systemie OSO co będzie przedmiotem stosownej korekty. O odmowie sprostowania wyroku sąd orzeka w drodze postanowienia. W myśl bowiem art. 157 § 3 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. A contrario, jeżeli orzeczenie nie jest orzeczeniem uzupełniającym wyrok, powinno ono przyjąć formę postanowienia, zgodnie z art. 160 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1244/13 i powołane w tym postanowieniu poglądy doktryny). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło