I SA/Kr 324/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-04-26

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę sytuację materialną strony skarżącej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Pomimo posiadania przez małżonków stałego dochodu, jego wysokość jest niska i nie wystarcza na bieżące wydatki, a strona nie posiada oszczędności. Konieczność poniesienia kosztów pełnomocnika spowodowałaby pogorszenie warunków bytowych strony i uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych, co naruszałoby prawo do sądu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca, A.C., złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego w ramach prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Strona wraz z żoną utrzymuje się z niskich rent, z czego część świadczenia żony jest zajęta przez komornika. Miesięczne wydatki na leki i opłaty przekraczają znaczną część dochodu. Strona nie posiada oszczędności, ale jest współwłaścicielem domu i nieruchomości rolnej.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla A.C. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22.12.2009r. , znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczenie zdrowotne , Fundusz Pracy postanawia: ustanowić dla A.C. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, w sprawie skargi na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22.12.2009r. , znak [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz pisma strony z dnia 31.03.2010r A.C. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną G.C. ur. w 1951 r. Uzyskuje on rentę rehabilitacyjną w wysokości 743,31 zł. brutto, miesięcznie, żona natomiast otrzymuje rentę w wysokości 569 zł. brutto, miesięcznie. Jej świadczenie rentowe jest jednak w części zajęte przez komornika, stąd też suma wypłacana wynosi 363,80 zł. Miesięczne wydatki strony skarżącej na leki sięgają 195 zł. , koszty opłat za gaz, prąd, wywóz nieczystości oraz podatki wynoszą natomiast ok. 400 zł. A.C. podkreśla, iż osiągany przez niego i małżonkę dochód praktycznie nie starcza im na utrzymanie. Strona skarżąca nie posiada oszczędności , jest wraz z żoną właścicielem domu o pow. 78 m2 oraz nieruchomości rolnej stanowiącej drogę o pow. 175 m2 i budynek gospodarczy. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie. Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja A.C. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów fachowego pełnomocnika. Wprawdzie oboje małżonkowie otrzymują stały miesięczny dochód to jednak zauważyć trzeba iż nie jest on wysoki a uzyskiwane pieniądze nie starczają na bieżące wydatki. Strona skarżąca nie posiada też żadnych oszczędności. Stąd też konieczność opłacenia pełnomocnika przez A.C., w takich okolicznościach, spowodowałaby pogorszenie warunków bytowych strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych małżonków. Nie można natomiast ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości. Biorąc powyższe pod uwagę orzekający przychylił się do wniosku A.C. o ustanowienie radcy prawnego. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło