I SA/Kr 324/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2007r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.S. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2007r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem skarżącego wskazanym w skardze, a to w dniach 6 listopada 2013r. i 14 listopada 2013r., a następnie na prośbę adresata doręczyciel ponownie pobrał przesyłkę i wręczył ją jego dorosłemu domownikowi w dniu 22 listopada 2013r. W dniu 28 listopada 2013r. skarżący wniósł do Sądu pismo, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie do postanowień art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze (tj. w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu: pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego. W niniejszej sprawie skarżący nie odebrał przesyłki w przewidzianym przez ustawę terminie, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, a to w dniach 6 listopada 2013r. i 14 listopada 2013r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło dnia 20 listopada 2013r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 27 listopada 2013r. Bez znaczenia dla takiej oceny pozostaje nieznajdujące oparcia w przepisach ustawy wręczenie wezwania dorosłemu domownikowi skarżącego już po upływie czternastodniowego terminu. W tych okolicznościach uznać należy, że skarżący pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełnił tego braku fiskalnego skargi. Skierowany do Sądu już po upływie terminu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jako spóźniony nie może już uchylić negatywnych skutków wynikających z nieuczynienia zadość w zakreślonym terminie wezwaniu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia