I SA/Kr 325/10

Sygn. akt I SA/Kr 325/10 | | POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2010 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr), Sędzia: WSA Beata Cieloch, WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 roku, sprawy ze skargi Jana Kolaniaka, na czynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 6 lutego 2009r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy, postanawia: - skargę odrzucić - Wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2009 roku J.K. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz.1270 z późn. zm.) – zwanej także ppsa – domagał się wymierzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywny, a także w razie nieprzekazania przez organ akt sprawy do Sądu jej rozpoznania w trybie art. 55 § 2 ppsa. W uzasadnieniu skarżący podał, że dnia 19 lutego 2009 roku skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane: "Wezwanie Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie do usunięcia nieprawidłowości". Zarządzeniem z 2 marca 2009 roku WSA w Krakowie przekazał Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR dwa egzemplarze skargi jako mylnie wniesionej bezpośrednio do sądu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku organ nie przekazał omawianej skargi do WSA w Krakowie. Akta sprawy (w kserokopiach) zostały przesłane do Sądu dopiero za pismem z dnia 14 września 2009r. W odpowiedzi z dnia 14 września 2009r. na ww. wniosek Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR domagał się jego oddalenia, argumentując, że skarga nie została przekazana do sądu, gdyż w tym czasie nie wyczerpano jeszcze ścieżki odwoławczej dotyczącego postępowania w sprawie odmowy z dnia 6 lutego 2009r. przyznania pomocy. Wówczas nie rozpoznane pozostawało bowiem skierowane do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego wezwanie J. K. do usunięcia naruszenia prawa, które do Agencji wypłynęło w dniu 20 lutego 2009 roku. O zaistniałym stanie zostali powiadomieni zarówno skarżący (pismem z dnia 19 maja 2009r.) jak i WSA w Krakowie (pismem z dnia 14 maja 2009 roku). Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR wydał dopiero w dniu 25 sierpnia 2009 roku. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009r. sygn akt I SO/Kr 1/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o ukaranie grzywną, przy czym z uwagi na podtrzymanie wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie art. 55§2 ppsa, zarządzeniem Sądu wydzielono nową sprawę nadając jej sygnaturę I SA/Kr 325/10. Na rozprawie w dniu 12 maja 2010r. odczytano akta sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1346/09 ze skargi z dnia 18 lutego 2009r. odrzuconej postanowieniem Sądu z dnia 29 marca 2010r. z powodu braku uiszczenia wpisu. Dodatkowo na rozprawie w dniu 12 maja 2010r. pełnomocnik organu wnosząc o odrzucenie skargi powołał się na istotne w sprawie orzeczenia WSA w warszawie sygn. akt V SA/Wa 1572/09 i NSA sygn. akt II GZ 281/08. Pełnomocnik skarżącego wnosił natomiast jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że skarżący w związku z odmową przyznania mu pomocy wniósł kilka skarg na to samo rozstrzygniecie. I tak skarga z dnia 18 lutego 2009r. (skierowana do Sadu 19 lutego 2009r.) została odrzucona przez Sąd postanowieniem z dnia 29 marca 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1346/09. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 7 kwietnia 2010r. Dodatkowo jak wynika z uzasadnienia postanowienia z 16 kwietnia 2010r. WSA w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1572/09 ta sama sprawa (pismo z dnia 6 lutego 2009r. nr [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmawiające skarżącemu przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach ww. działania objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.) stało się podstawą skargi złożonej do WSA w Warszawie. Skarga ta została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Dodać należy też za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z dnia 3 grudnia 2008r. sygn. akt II GZ 281/08), który to pogląd Sąd w całości podziela i uznaje za swój, że tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach wymienionego działania reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. - o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427) oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. - w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397). Wskazana ustawa w art. 6 posługuje się pojęciem "instytucji zarządzającej", którą zgodnie z ustawą (art. 4 ust. 1 pkt 1) jest Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, jednakże zadania "instytucji zarządzającej" zgodnie z art. 6 pełnią inne podmioty w odniesieniu do poszczególnych działań w rozumieniu przepisów tej ustawy. W zakresie wdrażania działań objętych programem, w tym przyznawania pomocy, na podstawie art. 6 ust 1 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) zadania "instytucji zarządzającej" wykonuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2-5, 7, 9-18 oraz pkt 21 [...]. W ramach działań wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) można rozróżnić dwa rodzaje postępowań zmierzających do przyznania pomocy finansowej wnioskodawcy. O pierwszym rodzaju postępowania stanowi art. 20 ustawy, z którego wynika, że pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 3, 6, 7 oraz 9-15, jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym w sprawach dotyczących przyznawania pomocy w drodze decyzji administracyjnej jest: 1. kierownik biura powiatowego Agencji - w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, 9 oraz 11-15; 2. dyrektor oddziału regionalnego Agencji - w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, 7 i 10; 3. marszałek województwa – w przypadku działania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6. Ustawa ta wymienia zatem enumeratywnie "działania", w których dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych Agencji występują jako odrębne organy administracji publicznej prowadzące postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji administracyjnej. Powyższe uregulowanie przyznające przymiot organów administracji dyrektorom oddziałów regionalnych i kierownikom biur powiatowych Agencji znajduje oparcie w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 9 maja 2008 r. – o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634), Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. organem Agencji jest Prezes, który wykonuje zadania przy pomocy zastępców Prezesa Agencji, dyrektorów oddziałów regionalnych oraz kierowników biur powiatowych. Zgodnie z ustawą Prezes Agencji, dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach, a w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych - dyrektor oddziału regionalnego. Drugi rodzaj postępowania dotyczy przyznania pomocy finansowej na podstawie umowy cywilnoprawnej. Art. 22 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) w ust. 1 stanowi, że pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej. Z kolei z art. 22 ust. 3 wynika, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Istotna z punktu widzenia niniejszej sprawy jest regulacja zawarta w art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju (...), według którego do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków. Wskazania wymaga, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) to właśnie Agencja jest podmiotem wdrażającym w rozumieniu art. 22. Jak wyżej wskazano, w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2-5 (w tym przedmiotowa "modernizacja gospodarstw rolnych" z art. 5 ust. 1 pkt 4), 7, 9-18 oraz 21 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) "instytucją zarządzającą" w zakresie wdrażania działań objętych programem jest Agencja. Z kolei z art. 22 ust. 1 tej ustawy wynika, że pomoc w drodze umowy przyznawana jest jedynie w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5, 8 oraz 16-23. Powyższe prowadzi zatem do konkluzji, że Agencja nie jest podmiotem wdrażającym wszystkie działania, w których prowadzone jest postępowanie zmierzające do przyznania pomocy w drodze umowy cywilnoprawnej. Agencja właściwa jest jedynie w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, 5, 16-18 oraz 21 ustawy o wspieraniu rozwoju (...), zaś w przypadku pozostałych działań wymienionych w art. 22 tj. pkt. 1, 8, 19, 20, 22 i 23 oraz art. 5 ust. 1 podmiotami wdrażającymi są inne jednostki, którym ustawa powierza zadania "instytucji zarządzającej" na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1,2,4 i są to m.in. samorząd województwa i Agencja Rynku Rolnego. Mając na względzie powyższe wywody i treść art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) stwierdzić należy, że użyte w nim sformułowanie, iż "do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów..." ma zastosowanie tylko w odniesieniu do tych podmiotów, którym poza Agencją ustawa nadaje przymiot "podmiotu wdrażającego". Wynika to przede wszystkim z tego, że tylko ich właściwość może być ustalana na podstawie przepisów k.p.a. Powyższe stwierdzenie znajduje oparcie w tym, iż w zakresie wdrażania działania określonego w art. 5 ust. 1 pkt 4 właściwym "podmiotem wdrażającym" jest Agencja. Jak wskazano na wstępie dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych działają jako organy administracji publicznej tylko wówczas gdy ustawa przyznaje im kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych, a z takim rozwiązaniem mamy do czynienia tylko w przypadku działań wymienionych w art. 20 ustawy o wspieraniu rozwoju (...). Konkludując stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie, której przedmiotem było działanie - modernizacja gospodarstw rolnych (art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy) - nie ma miejsca na ustalanie właściwości miejscowej organu na podstawie przepisów k.p.a. Podmiotem wdrażającym w tym przypadku jest Agencja (art. 22 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3), której organem jest Prezes z siedzibą w mieście stołecznym W. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że właściwym miejscowo w sprawie skarg na "pisma informujące wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy" wydane przez podmiot wdrażający na podstawie art. 22 ust 3 ustawy o wspieraniu rozwoju (...) jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ze względu na siedzibę organu administracji (art. 13 § 2 ppsa). Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako prawomocnie osądzoną na podstawie art. 58 §1 pkt 4 ppsa. WSA w Krakowie odrzucił bowiem skargę (z uwagi na brak jej opłacenia niemożliwym było przekazanie sprawy do właściwego WSA w Warszawie).