I SA/Kr 33/11
WyrokWSA w Krakowie2011-04-12
Skład orzekający: WSA Grażyna Firek, WSA Inga Gołowska, WSA Jarosław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy na postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu przysługuje zażalenie, a w konsekwencji, czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność takiego zażalenia narusza prawo?Ratio decidendi
Na postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu nie przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania jest zgodne z prawem. Skarżący nie jest pozbawiony możliwości przedstawienia swoich racji, gdyż ma je zapewnione w toku postępowania podatkowego oraz w dalszych środkach zaskarżenia.Stan faktyczny
Prezydent Miasta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za rok 2010 wobec M.B., który nie złożył deklaracji. M.B. złożył zażalenie, zarzucając, że nie jest właścicielem pojazdów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. M.B. zaskarżył postanowienie SKO do WSA, zarzucając naruszenie prawa i pozbawienie możliwości przedstawienia racji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 33/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r., sprawy ze skargi M.B., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 30 września 2010 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - skargę oddala -
I SA/Kr 33/11
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] na podstawie art. 165 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.-Ordynacja podatkowa (tj.z 2005 r. Dz.U.Nr 8 poz.60 ze zm.) Prezydent Miasta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za rok podatkowy 2010, za pojazdy [...] i [...] stanowiące własność M.B., który pomimo wezwania nie złożył deklaracji na podatek od środków transportowych.
W zażaleniu od powyższego postanowienia M.B .domagał się jego zmiany poprzez nieokreślenie zobowiązania podatkowego od środków transportu, zarzucając , że nie jest właścicielem środków transportu określonych w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010 r. albowiem środki te zostały sprzedane.
Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r. nr [...] na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 165 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W jego uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią art. 165 § 1 cyt. ustawy postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia (art. 165 § 2 w/w ustawy), a zgodnie z treścią art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku wszczęcia postępowania wymagane jest wydanie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W tej sytuacji zasadnym było stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia.
W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M.B. zarzucił, że postanowienie organu odwoławczego jest w stosunku do niego zbyt restrykcyjne, bowiem pozbawia go możliwości przedstawienia swoich racji. Stwierdził także, że na postanowienie o wszczęciu postępowania powinien przysługiwać środek zaskarżenia. Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 20011 r. skarżący złożył pismo procesowe , w którym wskazał, że organ podatkowy naliczał i nadal nalicza podatek od środków transportu oraz przedłożył dokumenty, z których wynikało, że zostały mu zajęte konta bankowe.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i przytoczył ponownie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie ich nie stwierdzenia sąd administracyjny – wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, oddala ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Skarga jest nieuzasadniona.
W pierwszym rzędzie należy wskazać , że przedmiotem skargi było postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2010 r. Zatem granice tej sprawy zostały wyznaczone przez postanowienie o charakterze formalnym, co z kolei czyniło niemożliwym badanie kwestii podnoszonych przez skarżącego tak w skardze , jak i piśmie procesowym złożonym na rozprawie, a odnoszących się do zasadności określania i egzekwowania podatku od środków transportowych.
Oceniając natomiast postanowienie będące przedmiotem skargi Sąd stwierdził, że postanowienie to nie narusza prawa. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy zgodnie z treścią art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. W przypadku wszczęcia postępowania wymagane jest wydanie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. I w tej sytuacji zasadnym było stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na zasadzie art. 228§1 pkt 1 w zw. z art.239 cyt. ustawy.
Odnosząc się do zarzutu skargi należy stwierdzić, że przez wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżący nie został pozbawiony możliwości przedstawienia swoich racji , bowiem taką możliwość ma zapewnioną w toku samego postępowania podatkowego , a także potem , w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia , w odwołaniu od decyzji oraz w skardze do sądu administracyjnego od decyzji organu odwoławczego.
Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło