I SA/Kr 33/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 31 października 2024 r. nr 1201-IOP1-1.4103.2.2024 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. Dnia 12 marca 2025 r. Spotka B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną w rubrum decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2025 r. (k. 1) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez: podpisanie skargi, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz o złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. odpisu z KRS strony skarżącej (k. 46). Wezwanie doręczono upoważnionemu pracownikowi adresata w dniu 31 stycznia 2025 r. (potwierdzenie odbioru k. 47). Mimo upływu terminu wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U.2024.935 zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. oraz w art. 215 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika natomiast w myśl art. 215 §1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ponadto przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym w myśl art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tym nie koniec. Pamiętać bowiem należy, że w zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a., te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu skargi przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale również dokument stwierdzający umocowanie osoby, która udzieliła takiego pełnomocnictwa, do reprezentacji strony, w myśl art. 29 p.p.s.a. Sąd podziela stanowisko, że brak któregokolwiek z owych dokumentów uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (por. NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Wobec tego, że w sprawie niniejszej uchybiono wszystkim wyżej opisanym obowiązkom więc konieczne stało się wezwanie pełnomocnika Skarżącej do usunięcia wszystkich wymienionych braków formalnych skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej przez operatora pocztowego (art. 65 p.p.s.a.) w dniu 31 stycznia 2025 r. a rejestrowaną przesyłkę sądową zawierającą to wezwanie wydano upoważnionemu pracownikowi adresata. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie wskazanych w tym wezwaniu braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje skutek w postaci odrzucenia skargi. Pełnomocnik Skarżącej wiedział zatem, że po odebraniu wezwania w dniu 31 stycznia 2025 r. ostatnim dniem na usunięcie wskazanych braków formalnych skargi jest dzień 7 luty 2025 r., gdyż w przeciwnym razie wniesiona skarga zostanie odrzucona. Mimo to termin ten upłynął bezskutecznie. W tej sytuacji ponieważ w zakreślonym terminie mimo wezwania i pouczenia nie uzupełniono braków formalnych skargi, więc sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.