I SA/Kr 333/12

Kraków, dnia 17 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 stycznia 2012r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy K. J. M. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając, że uiszczenie lub egzekucja zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami w łącznej kwocie około 50 tys. zł pozostaje poza możliwościami płatniczymi skarżącego. Nadto z uwagi na wysokie koszty działalności i słabą koniunkturę na rynku motoryzacyjnym, skarżący zakończył poprzedni rok obrotowy na granicy zyskowności i nie posiada wolnych środków na jednorazowe uregulowanie przedmiotowej zaległości. Egzekucja może doprowadzić do zachwiania stabilnością finansową skarżącego, prowadząc do jego niewypłacalności i utraty zdolności do prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ściśle , a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu. Profesjonalny pełnomocnik skarżącego, wskazując na przewidywany skutek w postaci likwidacji prowadzonej działalności, nie uprawdopodobnił go w najmniejszym nawet stopniu, czy to poprzez podanie konkretnych danych , czy dołączenie dokumentów odnoszących się do całościowej sytuacji materialnej skarżącego, w tym kondycji finansowej jego firmy. Ograniczenie się do gołosłownego wskazania na okoliczności, które w ocenie skarżącego doprowadzą do likwidacji jego działalności gospodarczej nie stanowi uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a W tym stanie rzeczy, sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, i orzekł jak w sentencji.