I SA/Kr 334/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 17 stycznia 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. C. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 17 stycznia 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo sformułował on wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, gdyż jego zdaniem, jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podał, że jest w trudnej sytuacji finansowej. Jego stan zdrowia po przebytym zawale serca, stawia go w trudnej sytuacji, ponieważ z tego względu nie może podjąć pracy, aby uzyskać dochód. Argumentował także, że lekarze zalecają mu rehabilitację w sanatoriach szpitalnych, jednak nie stać go na to. Aby spełnić ciążącą na nim zaległość, będzie musiał sprzedać dom po bardzo okazjonalnej cenie, ale wtedy nie będzie miał gdzie mieszkać. Pozostanie mu tylko pomoc społeczna. Wskazał, że dochody żony, z których się utrzymują, pozwalają na przetrwanie, gdyż po podstawowych opłatach (prąd, gaz, woda, kanalizacja, odpady komunalne, podatek od nieruchomości), pozostaje im 800-900 zł na miesiąc. Podał, że obciążenia finansowe z tytułu przedmiotowej zaległości, w tym stanie finansowym, zagrażają egzystencji jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 495/04, niepubl.). Zaakcentowania wymaga, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych, wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. W świetle poczynionych wyżej rozważań stwierdzić należy, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jej skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest bowiem decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Decyzja ta ma charakter odmowny. W szczególności podkreślenia wymaga, że decyzja ta nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje ona żadnych bezpośrednich skutków w sferze jego praw, czy obowiązków materialnoprawnych. Z powyższego wynika zatem, że skuteczność zaskarżonej decyzji nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Sąd podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może zostać zastosowana wyłącznie w stosunku do decyzji podlegającej wykonaniu. Mając na względzie, że objęta skargą decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych, nie nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu, to brak jest podstaw prawnych do jej wstrzymania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.