I SA/Kr 335/14

Kraków, dnia 8 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec P.M., na podstawie własnych tytułów wykonawczych, o nr od [...] do [...] z dnia 22.08.2013 r. z tytułu podatku akcyzowego za okres: 2008/12, 2009/02 i 2009/03. Przedmiotowe tytuły wykonawcze zostały doręczone zobowiązanemu przez poborcę w dniu 2.09.2013 r. W toku postępowania egzekucyjnego była prowadzona egzekucja z pieniędzy. W wyniku pobrań dokonanych u zobowiązanego w dniach 2.09.2013r. oraz 9.09.2013r. należności wynikające z tytułów wykonawczych o numerach [...] oraz [...] zostały uregulowane w całości, w związku z tym postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tych tytułów zostało zakończone w dniu 13.09.2013 r. Pismem z dnia 6.09.2013r., doprecyzowanym pismem z dnia 12.09.2013r. zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] , [...] , [...] i [...] z uwagi na nieistnienie obowiązku. Postanowieniem z dnia 27.09.2013r. nr [..] Dyrektor Izby Celnej odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr: [...] oraz [...] stwierdzając, że brak jest przesłanek wynikających z art. 59 § l pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (określana dalej jako u.p.e.a.), oraz umorzył postępowanie w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr: [...] oraz [...] z uwagi na bezprzedmiotowość żądania. Zobowiązany P.M. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, wniósł zażalenie na to postanowienie. Podniósł w nim brak wymagalności egzekwowanego obowiązku (59 § l pkt 2 u.p.e.a) oraz niedopuszczalność egzekucji (59 § l pkt 7 u.p.e.a), gdyż w jego ocenie nie załatwiono formalnie złożonego przez niego odwołania od decyzji na podstawie, których wystawiono w/w. tytuły wykonawcze. Zobowiązany zarzucił ponadto naruszenie art. 228 § l Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając to zażalenie, postanowieniem z dnia 3 stycznia 2014r. nr [...] , na podstawie art. 17§ 1 i art. 18 w związku z art. 59 p.p.s.a. oraz art. 138 § l pkt l w zw. z art. 144 kpa, utrzymuje w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, iż w toku niniejszego postępowania zażaleniowego ustalił, że Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzje o nr [...] oraz [...] do [...] z dnia 03.07.2013 r. określające zobowiązanie w podatku akcyzowym wobec P.M.. W/w decyzje zostały doręczone stronie w dniu 17.07.2013 r., która następnie wniosła od nich odwołania. Jednakże Dyrektor Izby Celnej postanowieniami nr od [...] do [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołań, gdyż termin do wniesienia odwołań od przedmiotowych decyzji upłynął w dniu 31.07.2013 r., a zatem w/w. decyzje w dniu 1.08.2013 r. stały się ostateczne i podlegały wykonaniu. Postanowienia nr od [...] do [...]stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołań - wbrew twierdzeniom strony zostały jej doręczone w dniu 1.10.2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, iż organ egzekucyjny dopełnił ciążącego na nim obowiązku dołożenia niezbędnych starań w celu dokładnego wyjaśnienia, czy zaistniała przesłanka nieistnienia obowiązku. Organ rozpatrując przedmiotowy wniosek o umorzenie odniósł się do niego nawet w szerszym kontekście niż wnioskowała strona we wniosku tj. zbadał wszystkie przesłanki z art. 59 § l pkt 2 u.p.e.a., a więc również przesłankę braku wymagalności obowiązku. Wobec braku wystąpienia przesłanek z art. 59 § l pkt. 2 organ słusznie odmówił umorzenia postępowania do tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...] Odnosząc się do części drugiej zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. co do umorzenia ze względu na bezprzedmiotowość, organ odwoławczy uznał, iż w zakresie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...], należności zostały uregulowane w całości poprzez egzekucję z pieniędzy, dokonaną w dniach: 2.09.2013r. oraz 9.09.2013 r. Postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów o nr [...] oraz [...] zostało zakończone w dniu 13.09.2013 r. Co do zarzutu dotyczącego niedopuszczalności egzekucji z art. 59 § l pkt 7 u.p.e.a. organ wyjaśnił, że organ I instancji nie mógł ustosunkować się do powyższego, bowiem zarzut ten nie był podnoszony we wniosku z dnia 6.11.2013 r. W takiej sytuacji organ odwoławczy nie może poddać merytorycznej ocenie zarzutu strony, sformułowanego dopiero w zażaleniu. W skardze na powyższe postanowienie P.M. zarzucił naruszenie art. 59 § l p. 2 i p. 7 u.p.e.a. (skarżący błędnie wskazał art. 9 § l p. 2 i p. 7) z uwagi na to, że obowiązek zapłaty nie był wymagalny, a egzekucja administracyjna była niedopuszczalna, gdyż nie załatwiono formalnie złożonego odwołania, przez co naruszono art. 228 § l Ordynacji podatkowej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa podlegała rozpatrzeniu w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), w związku ze stosownym wnioskiem skarżącego i brakiem sprzeciwu skarżonego organu. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy o p.p.s.a., uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub ppodjeta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a., natomiast w przypadku nie uwzględnienia skargi, sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a., oddala skargę. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. P.M. we wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego wskazał na nieistnienie obowiązku, uzasadniając to brakiem podstaw do wystawienia tytułów wykonawczych, wobec braku przymiotu ostateczności decyzji podatkowych, na podstawie których tytuły te wystawiono. Argumentacja skarżącego jest wadliwa, gdyż decyzje stały się ostateczne przed wystawieniem przedmiotowych tytułów wykonawczych, wobec czego egzekwowany obowiązek istniał i był wymagalny. W sytuacji kiedy odwołania od decyzji organu I instancji zostały wniesione po terminie, co miało miejsce w realiach niniejszej sprawy, decyzje stały się ostateczne w dniu 1 sierpnia 2013r. tj. w 15-dniu od dnia doręczenia ich skarżącemu, które to nastąpiło 17 lipca 2013 r. Natomiast wystawienie tytułów wykonawczych miało miejsce w dniu 28 sierpnia 2013r. Bez znaczenia jest przy tym data postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie wystąpiła więc przesłanka z art. 59 pkt 2 lub 7 u.p.e.a. warunkująca umorzenie postępowania egzekucyjnego w zakresie wskazanych wyżej tytułów wykonawczych, co skutkować musiało odmową umorzenia postępowania do tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...] . Wbrew zarzutowi zawartemu w skardze skarżącemu doręczono także postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Niezasadne są także zarzuty dotyczące umorzenia postępowania ze względu na bezprzedmiotowość w sprawie wniosku z dnia 6.11.2013 r. co do tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...]. Należności z tych tytułów zostały bowiem niewątpliwie uregulowane w postępowaniu egzekucyjnym w dniach 2.09.2013 r. oraz 9.09.2013r., co doprowadziło do zakończenia egzekucji poprzez wyegzekwowania należności, stąd nie było podstaw do umorzenia z powodów podnoszonych przez skarżącego. Nawet dobrowolne spłaty wobec poborcy, jeśli są dokonywane w trakcie postępowania egzekucyjnego stanowią należności wyegzekwowane w tym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, sąd, w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalił skargę.