I SA/Kr 340/10

Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "P" Spółka z o.o. w likwidacji w W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2005r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą Spółkę od kosztów sądowych. W dniu 25 lutego 2010r. "P" Spółka z o.o. w likwidacji z siedzibą w W., złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2009r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Spółka "P" domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na zły stan finansowy, brak jakichkolwiek środków finansowych koniecznych do uiszczenia należnych opłat sądowych . Wskazuje, iż w chwili obecnej Spółka nie posiada żadnego majątku. Wykazuje zadłużenie wobec banków z tytułu niespłaconych kredytów rzędu 5 000 000,00 zł. Majątek Spółki został zajęty przez Prokuraturę Okręgową w 2005 roku. Zajęto wówczas udziały Spółki uniemożliwiając jakikolwiek działania. W chwili zainicjowania postępowania karnego banki postawiły w stan natychmiastowej wymagalności udzielone Spółce kredyty. Skarżąca nie wykazuje żadnych środków trwałych. Spółka od 2005r. nie prowadzi działalności gospodarczej, a z uwagi na zajęcie udziałów przez prokuraturę nie można dokończyć procesu likwidacji Spółki. Strona podkreśla, iż nie dokonuje żadnych operacji za pomocą rachunków bankowych. W celu udokumentowania swych twierdzeń wnioskodawca – na wezwanie Sądu do spraw o sygn. akt I SA/Kr 190-200/10 oraz I SA/Kr 220/10 przedłożył szereg dokumentów obrazujących sytuację finansową Spółki m. innymi zestawienie zobowiązań Spółki na dzień 31.12.2009r., postanowienia o zabezpieczeniach majątkowych, zajęciach środków pieniężnych. Zdaniem orzekającego, wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż wnioskodawca – "P" Spółka z o.o. w W. prowadzi działalność w zakresie handlu metalami nieżelaznymi, złomem, odpadami, prowadzi skup surowców wtórnych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 1 000 000,00 zł. Spółka nie wykazuje żadnych środków trwałych, nie prowadzi od 2005 roku działalności gospodarczej, nie posiada żadnych rachunków bankowych. Przedstawia inwentaryzację zobowiązań według stanu na dzień 31.12.2009r. wobec Banków, Urzędu Miasta, Urzędu Skarbowego, ZUS, kontrahentów, pracowników na łączną kwotę 7 452 725,30 zł. Dodatkowo wskazuje, iż wszelki majątek, dokumenty, sprzęt komputerowy, środki finansowe zostały zajęte przez Prokuraturę, na dowód czego przedstawia stosowne postanowienia. Przedstawia również postanowienia o zajęciu udziałów w Spółce wspólników - członków zarządu Spółki. Przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy – osobie prawnej może nastąpić, jeśli wykaże on, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania ( art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ). Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie " gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w sprawie jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zapobiegliwości i przezorności w tym zakresie należy szczególnie wymagać od osób fizycznych czy prawnych, toczących spory sądowe w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Działalność gospodarcza wiąże się bowiem, ze swej istoty, z ryzykiem ponoszenia wszystkich związanych z nią konsekwencji, w tym kosztów – także sądowych. W ocenie orzekającego, strona wnosząca wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, iż nie posiada środków finansowych na pokrycie wymaganych obecnie i ew. przyszłych kosztów sądowych. Spółka z o.o. "P" w likwidacji z siedzibą w W. od 2005 roku nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej. Spółka obecnie postawiona jest w stan likwidacji. Nie wykazuje żadnego majątku trwałego czy ruchomego. Nie posiada żadnych środków finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Z przedłożonych dokumentów wynika, iż strona ma zobowiązania wobec licznych kontrahentów, Urzędu Skarbowego, banków, ZUS, Urzędu Miasta, pracowników na łączną kwotę 7 452 725,30 zł. Analiza dokumentów przedłożonych przez Spółkę wskazuje – jak wskazano powyżej – iż nie obraca ona na bieżąco środkami finansowymi, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie ma możliwości dysponowania majątkiem, stąd nie będzie w stanie wygospodarować kwot należnego wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie. Podsumowując należy stwierdzić, iż dokonana analiza sytuacji finansowej Spółki pozwala na stwierdzenie, iż w chwili obecnej, Spółka "P" w likwidacji nie posiada środków finansowych pozwalających jej na pokrycie wymaganych kosztów sądowych i opłat związanych z jej uczestnictwem w procesie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ).