I SA/Kr 347/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2013 r. sprawy ze skargi W.L., L.L., A.L. i T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące styczeń i luty 2007 r. postanawia: - odrzucić zażalenia L.L. i W.L.- Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną L.L. i W.L., wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 19 października 2012 r., którym odrzucono skargi L.L. i W.L.. Przyczyną odrzucenia skarg kasacyjnych był fakt, iż sporządzono je bez dochowania wymogu wynikającego z art. 175 § 1 P.p.s.a. Odpis postanowienia z dnia 29 stycznia 2013 r., wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i warunkach formalnych skutecznego wniesienia zażalenia na to orzeczenie, doręczono L.L. w dniu 13 lutego 2013 r., a W.L. w dniu 27 marca 2013 r. Pismem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sporządzonym osobiście, skarżący L.L. wniósł zażalenie. Ponieważ zażalenie nie zostało podpisane przez L.L., a jako skarżący został wskazany W.L., w dniu 19 kwietnia 2013 r. L.L. przedłożył podpisane przez siebie zażalenie oraz poinformował, że składa je w imieniu własnym oraz brata W.L.. Jednocześnie L.L. nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu W.L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 194 § 2 P.p.s.a.) i powinno być ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 P.p.s.a.). W przypadku, gdy zażalenie zostanie wniesione po terminie lub jest niedopuszczalne z innych przyczyn, wojewódzki sąd administracyjny postanawia o jego odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś jak stanowi art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej L.L. i W.L.. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym stronie prawie do wniesienia zażalenia, terminie wniesienia tego środka odwoławczego oraz wymogach formalnych, jakie powinien on spełniać, doręczono L.L. w dniu 13 lutego 2013 r., a W.L. w dniu 27 marca 2013 r. Należało zatem przyjąć, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie do wniesienia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a w szczególności, że zażalenie to należy wnieść w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia Sądu oraz że powinno ono być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem, L.L. samodzielnie napisał i osobiście podpisał zażalenie, a ponadto zażalenie to wniesione zostało w dniu 3 kwietnia 2013 r., czyli po upływie terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zażalenie skarżącego L.L. jest zatem obarczone wadami, które czynią ten środek odwoławczy niedopuszczalnym. Zauważyć należy, że L.L. oświadczył, że wnosi zażalenie także w imieniu W.L. i o ile w chwili wniesienia zażalenia, dla W.L. nie upłynął jeszcze termin do jego wniesienia, to jednak zażalenie to nie zostało wniesione przez pełnomocnika profesjonalnego, a zatem jest obarczone wadą, która czyni ten środek odwoławczy niedopuszczalnym. Z tego też względu Sąd mimo świadomości braku przedłożenia pełnomocnictwa dla L.L. od W.L., nie wzywał o jego przedłożenie albowiem usunięcie tego braku nie wpłynęłoby na uznanie zażalenia W.L. za dopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu zażaleń.