I SA/Kr 347/12

PostanowienieWSA w Krakowie2014-02-04

Skład orzekający: Maja Chodacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie referendarza pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie referendarza pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od takiego zarządzenia przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, sąd odrzucił takie środki zaskarżenia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.L. i T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości. W toku postępowania referendarz WSA pozostawił bez rozpoznania wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wnieśli zażalenia do NSA, które sąd uznał za niedopuszczalne. Dodatkowo, sąd odrzucił zażalenia L.L. i W.L. na postanowienie WSA z dnia 24 maja 2013 r., ponieważ zostały one wniesione przez T.L. nieposiadającego do tego pełnomocnictwa, a brak ten nie został uzupełniony mimo wezwania.
Rozstrzygnięcie
1. odrzucić zażalenia T. L. i A. L. na zarządzenie referendarza z dnia 1 października 2013 r., 2. odrzucić zażalenia L. L. i W. L. na postanowienie z dnia 24 maja 2013 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. i T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące styczeń i luty 2007 r. postanawia: 1. odrzucić zażalenia T. L. i A. L. na zarządzenie referendarza z dnia 1 października 2013 r., 2. odrzucić zażalenia L. L. i W. L. na postanowienie z dnia 24 maja 2013 r. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zarządzeniami z dnia 1 października 2013 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wnioski T.L. i A.L. o przyznanie prawa pomocy. Pismami datowanymi na 17 października 2013 r. A. L. i T.L. wnieśli zażalenia na te zarządzenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od takiego zarządzenia referendarza przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tego względu Sąd wezwał pełnomocnika skarżących T. L. i A. L. o wyjaśnienie, czy wniesione pisma z dnia 17 października 2013 r. stanowią sprzeciwy od zarządzenia referendarza, czy też zażalenia do Naczelnego Sądu administracyjnego - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że stanowią one zażalenie do NSA (jak to wynika wprost z ich treści). Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Ponieważ wniesienie zażalenia na zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy jest niedopuszczalne, dlatego w pkt 1 postanowienia Sąd odrzucił te środki zaskarżenia na podstawie powołanych wyżej przepisów tj. art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie L. L. na postanowienie z 29 stycznia 2013 r. Zażalenie na to postanowienie wniósł T.L.działając w imieniu W. L. i L.L . Ponieważ w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego T. L. był już bezskutecznie wzywany o przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu L. L. i W. L. (k. 11 akt sądowych), zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał L.L. i W. L. do podpisania wniesionych w ich imieniu zażaleń - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażaleń. Powyższe zarządzenie nie zostało wykonane. Po upływie zakreślonego przez sąd terminu do sądu wpłynęły dwa egzemplarze zażaleń podpisanych tak jak wcześniej przez T. L. który nie ma pełnomocnictwa do reprezentowania L. L. i W. L.. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zażalenia wniesione w niniejszej sprawie przez L. L. i W. L. były dotknięte brakiem formalnym w postaci braku podpisów osób wnoszących zażalenie. Były one wprawdzie podpisane przez T. L., jednakże osoba ta nie ma pełnomocnictwa do reprezentowania L. L. i W. L. Mimo wezwania osób wnoszących zażalenia do podpisania wniesionego środka zaskarżenia, brak ten nie został uzupełniony. Z tego względu zażalenia podlegały odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - o czym orzeczono w pkt 2 niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło