I SA/Kr 348/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 marca 2026 r. znak SKO.Oś/4170/449/2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. M.K. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: Kolegium) z 6 marca 2026 r. znak SKO.Oś/4170/449/2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wydane przez Kolegium jako organ I instancji, na podstawie art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), na które to postanowienie stronie przysługuje zażalenie (§ 2). Zażalenie w tym przypadku stanowi środek zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a Skarżąca mimo prawidłowego pouczenia przez Kolegium od wydanego postanowienia nie wniosła zażalenia, zatem w sprawie nie zostały spełnione warunki umożliwiające wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego należało przyjąć, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia i należało odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.