I SA/Kr 349/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 marca 2025r. nr 1201-IOP1-2.4102.23.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W.J. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 marca 2025r., nr 1201-IOP1-2.4102.23.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2025r., pismem z dnia 4 czerwca 2025r. wezwano skarżącego (działającego przez profesjonalnego pełnomocnika) do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 czerwca 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braków, upłynął w dniu 3 lipca 2025r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia ww. braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W art. 46 p.p.s.a. wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znajduje się m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której przyznania domaga się strona w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2025r., pismem z dnia 4 czerwca 2025r. wezwano skarżącego (działającego przez profesjonalnego pełnomocnika) do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 czerwca 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braków, upłynął w dniu 3 lipca 2025r., jednakże braki te nie zostały usunięte. W konsekwencji skarżący nie dopełnił obowiązku, który nałożył na niego Sąd, działając w oparciu o przepisy prawa, wynikające z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo doręczenia skarżącemu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi wraz z zakreśleniem terminu i stosownym pouczeniem w tym zakresie, skarżący nie dopełnił ww. obowiązku. Wobec powyższego nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu. Skargę tę należało zatem odrzucić na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., art. 215 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.