I SA/Kr 35/08

Sygn. akt I SA/Kr 35/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Asesor: WSA Maja Chodacka, Asesor: WSA Inga Gołowska (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008r., sprawy ze skargi M. M., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne, - skargę oddala - Organ I instancji Naczelnik Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia [...]. znak[...] wydanym na podstawie art. 17§1, art. 34§4 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) w zw z art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - umorzył postępowanie w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o nr od [...] do [...] wystawionych przez Zakład [...] w K. dotyczący zaległości w składkach [...] za okres [...] z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że w dniu [...] maja 2007r. Urząd Skarbowy otrzymał zarzuty zobowiązanego M. M. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o nr od [...] do [...] dotyczących składek Z. Jako podstawę zarzutów wskazano: nieistnienie obowiązku w określonych tytułami kwotach, wykonanie obowiązku w części, brak uprzedniego prawidłowego doręczenia upomnienia. Zawiadomieniami z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] do [...] Zakład [...] w K, działając na podstawie tytułu wykonawczego dokonał w PKO BP zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego. Zawiadomienie o tym wraz z tytułami wykonawczymi doręczono zobowiązanemu M. M. w dniu [...] lutego 2007r. W niniejszej sprawie termin 7 dni na zgłoszenie zarzutów kończył się w dniu [...] marca 2007r. a zobowiązany wniósł zarzuty w dniu 15 maja 2007r. czyli niezgodnie z art. 57§ 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzuty wniesione po terminie są bezprzedmiotowe. Zażalenia na powyższe postanowienie złożył M. M, wnosząc o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania lub o uchylenie przedmiotowego postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia o wstrzymanie lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia i o uchylenie dokonanych zajęć. W uzasadnieniu zażalenia, podniesiono, że organ egzekucyjny nie zastosował się do obowiązujących przepisów a w szczególności do art. 59 §1 pkt. 3 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw z §3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych. Upomnienie zgodnie ze wzorem nie powinno obejmować więcej niż cztery należności pieniężne. Zgodnie z przepisami ustawy do tytułu wykonawczego wierzyciel winien doręczyć dowód wezwania do zapłaty. Wezwanie nie zostało doręczone prawidłowo ponieważ doręczono na adres pod którym zobowiązany nie mieszkał i nie przebywał stale. Wezwanie nie zostało doręczone prawidłowo a to co doręczono nie spełnia wymogów wezwania. Doręczone tytuły wykonawcze zawierają niezgodne z rzeczywistością oznaczenie organu egzekucyjnego a nadto dokonano na nich poprawek i skreśleń uniemożliwiające ich identyfikację przez stronę. Zobowiązany nie otrzymał tytułów egzekucyjnych ze zmienioną numeracją. Co do niezaskarżalności postanowienia wierzyciela , jest ono zdaniem zobowiązanego zaskarżalne wraz z postanowieniem w sprawie zarzutów zatem zobowiązany wnosi o uchylenie postanowienia wierzyciela z dnia [...] czerwca 2007r. gdyż jest niezgodne z prawem. W uzasadnieniu podniesiono dodatkowo, że zobowiązany wraz z zarzutami zgłosił wniosek o udzielenie dodatkowego terminu celem przedłożenia dowodów umożliwiających prawidłowe ustalenie poszczególnych kwot zaległości. Pomimo korespondencji z Zakładem [...] zobowiązany nie otrzymał odpowiedzi. Kwoty określone w tytułach wykonawczych nie należą się wierzycielowi. Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel Zakład [...] w K. znak: [...], wydanym na podstawie art. 23§7 oraz art. 17§1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nie wyraził zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] przeciwko M. M. ponieważ nie zaistniała żadna okoliczność, która powodowałaby konieczność wstrzymania egzekucji. Zobowiązany nie korzysta z ulgi w postaci układu ratalnego ułatwiającego spłatę zadłużenia. Nie przedstawił żadnej innej propozycji spłaty zaległości składkowych zatem wstrzymanie postępowania egzekucyjnego naruszałoby interes wierzyciela. Organ II instancji, Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wydanym na podstawie art. 34 w zw. z art. 33 i art. 17 i art.18 oraz art. 23§4 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 20005r. Nr 229, poz. 1954) i art. 138§1 pkt 1 oraz art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, że stosownie do treści art. 27§ 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu przysługuje prawo do wniesienia zarzutów w terminie 7 dni od daty otrzymania tytułu wykonawczego. Tytuły wykonawcze zostały doręczone w dniu [...] lutego 2007r. a zarzuty wniesiono w dniu [...] maja 2007r. zatem po upływie terminu wobec czego organ egzekucyjny odstąpił od merytorycznego rozpatrzenia zarzutów. Skargę do Sądu złożył M. M., wnosząc o uchylenie postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. art.6,7,8,10 §1 w zw z art. 104, 11,75§1, 77§1, 78, 80, 81, 124§2 w zw z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. art. 27, 29, 33 i 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz §3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi, podniósł, że uzasadnienie postanowienia organu II instancji zawiera jedynie tezę , że stosownie do art.27 §1 pkt 9 cyt. ustawy zobowiązanemu przysługuje prawo do wniesienia zarzutów w terminie 7 dni od dania otrzymania tytułu wykonawczego. W dniu [...] lutego 2007r. korespondencja nie została prawidłowo doręczona. Doręczenie tytułów wykonawczych oznaczone stosownymi znakami i numerami nastąpiło dopiero w dniu [...] maja 2007r. Stronie nie było wiadomo o zmianie numeracji. Zgłoszony przez skarżącego w dniu [...] maja 2005r. zarzut, dotyczył przesłanki braku uprzedniego prawidłowego doręczenia o którym mowa w art. 33 pkt 7 ustawy. Przepis ten nie należy do przepisów co do których zgodnie z prawem i twierdzeniem organu II instancji stanowisko wierzyciela jest wiążące. Co do zarzutu naruszenia art. 33 pkt 10 cyt. ustawy w zw z art. 27 cyt. ustawy , organ I instancji zobowiązany był na mocy art.29 do zbadania z urzędu dopuszczalności egzekucji a w szczególności do zbadania wymogów określonych w art. 27 cyt. ustawy. Skutkuje to rozstrzygnięciem niezgodnym z obowiązującym prawem. Organ II instancji dokonał nieprawidłowej oceny zrealizowanych przez siebie ustaleń. Organy I i II instancji nie ustosunkowały się do wniosku strony o umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie , powołując argumenty zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jeśli zaś Sąd nie dopatrzy się niezgodności decyzji lub postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującymi prawa materialnego bądź procesowego, to skargę oddala na zasadzie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W rozpoznawanej sprawie doszło do sporu pomiędzy Skarżącym , a organami egzekucyjnymi związanego z tym , że organy egzekucyjne umorzyły postępowanie w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne z uwagi na wniesienie ich po terminie. Podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych tytuły wykonawcze oznaczone nr od [...] do [...] wystawione w dniu [...] lutego 2007r. Skarżący odebrał w dniu [...] lutego 2007r. zatem 7 -dniowy termin do zgłoszenia zarzutów upłynął w dniu [...] marca 2007r. gdy tymczasem Skarżący zgłosił zarzuty dopiero w dniu [...] maja 2007r. (data na pieczęci znajdującej się na kopercie ). Zgłoszone zarzuty dotyczyły wszystkich tytułów wykonawczych tzn. od nr [...] do [...] zatem w części odnoszącej się do zarzutów nr od [...] do [...] były zgłoszone po terminie. Ponadto zgodnie z art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytuł wykonawczy stanowi podstawę prowadzenia egzekucji - jest w nim wskazany obowiązek, który ma być egzekwowany. Jak wynika z akt administracyjnych, Skarżący prowadził od [...] września 1997r. do [...] czerwca 2004r. działalność gospodarczą ale nie odprowadził należnych z tego tytułu składek do Zakładu [...] (składek [...]) wobec powyższego Zakład [...] jako wierzyciel wystawił w dniu [...]tytuły wykonawcze o nr od [...] do nr [...]. Tytuły wykonawcze zostały sporządzone zgodnie z wymogami określonymi w art. 27 cyt. ustawy. Kolejny zarzut zgłoszony przez Skarżącego a dotyczący naruszenia art. 29 cyt. ustawy również nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązek , którego dotyczył tytuł wykonawczy podlegał egzekucji administracyjnej zaś sam tytuł wykonawczy spełniał wszystkie wymogi określone w art. 27 cyt. ustawy wobec powyższego organ egzekucyjny nie miał żadnych podstaw ku temu by stwierdzić wadliwość wystawionego tytułu wykonawczego lub niemożność prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny zgodnie z art. 29 §1 cyt. ustawy nie badał zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Również zarzut naruszenia art.33 pkt. 7 i pkt.10 cyt. ustawy jest nietrafny. Zgodnie z art.33 pkt. 7 podstawą zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego może być brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy. W aktach administracyjnych znajdują się stosowne upomnienia skierowane do Skarżącego zatem nie można zgodzić się z twierdzeniem, że nie doręczono Skarżącemu upomnień. Podstawą zarzutu może być również niespełnienie wymogów określonych w art. 27 ustawy. Tytuł wykonawczy sporządzono na formularzu urzędowym wg wzoru ustalonego przez Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U Nr 137, poz. 1541 ze zm.) Tytuł wykonawczy zawiera wszystkie elementy wymagane przez prawo a poszczególne rubryki formularza zostały wypełnione czytelnie i prawidłowo. Tytuł wykonawczy opatrzono stosownymi pieczęciami urzędowymi i podpisami osób z podaniem stanowisk służbowych. Zawiera także stosowne pouczenie o terminie wniesienia zarzutów. Jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 59 cyt. ustawy to również jest niezasadny. Umorzenie postępowania egzekucyjnego jest konsekwencją stwierdzenia , że postępowanie to nie może być prowadzone i że przyczyny niedopuszczalności egzekucji mają trwały a nie przejściowy charakter. W analizowanej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wskazanych w art.59 ustawy dająca podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia art.6, art. 7, art.8, art. 10§1 w zw z art. 104, art. 11 art. 75§1, art.77§1,art. 78, art.80, art.81, art. 124§2 , art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zasługują na uwzględnienie. Naruszenie zasady legalizmu wyartykułowanej w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego wymaga sprecyzowania na czym polegało działanie niezgodne z prawem, którego dopuściły się organy egzekucyjne. Skarżący nie sprecyzował tego. Dla przyjęcia naruszenia przez organy egzekucyjne art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego konieczne jest wykazanie , że organy egzekucyjne zaniechały działań zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego, określenie jakich konkretnie czynności nie dokonały jak również wykazanie, że materiał dowodowy nie został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Skarżący nie sprecyzował tych uchybień. Podobnie nie przedstawił na czym miało polegać naruszenie pozostałych przepisów prawa w tym §3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Działania organów egzekucyjnych należy uznać za prawidłowe i zgodne zarówno z przepisami prawa materialnego jak i przepisami postępowania. W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm.) gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego jak i materialnego a przeprowadzone postępowanie rozpoznawcze wykazało nieistnienie naruszenia prawa w działalności organu administracji , której skarga dotyczy. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.