I SA/Kr 350/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie A. L. na zarządzenie referendarza z dnia 1 października 2013 r. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zarządzeniem z dnia 1 października 2013 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wniosek A. L. o przyznanie prawa pomocy. Pismem datowanym na 17 października 2013 r. A. L wniosła zażalenie na to zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od takiego zarządzenia referendarza przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tego względu Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej o wyjaśnienie, czy wniesione pismo z dnia 17 października 2013 r. stanowi sprzeciw od zarządzenia referendarza, czy też zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że stanowią one zażalenie do NSA (jak to wynika wprost z ich treści). Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Ponieważ wniesienie zażalenia na zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy jest niedopuszczalne, dlatego Sąd odrzucił te środki zaskarżenia na podstawie powołanych wyżej przepisów tj. art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.