I SA/Kr 350/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2015r. postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 8 lutego 2016r. M.S. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2015r. Skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego doradcę podatkowego P.Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 18 marca 2016r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie: pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Do wezwania zostało dołączone pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka listowna zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 24 marca 2016r. na adres podany przez pełnomocnika skarżącego. Pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 §3 p.p.s.a.) Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 §1 p.p.s.a.) Pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 §1 p.p.s.a.). Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących jego umocowanie (art. 37 §1 in fine p.p.s.a.). Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów skargi determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji skarżącego. Uchybienie skargi, w zakresie niewykazania umocowania do występowania w imieniu i na rzecz osoby fizycznej, stanowi bowiem brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie doradca podatkowy, który podpisał skargę w imieniu skarżącego, nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego. Sąd wezwał więc pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa. Wezwanie to zostało doręczone doradcy podatkowemu 24 marca 2016r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi wskazanego w powyższym zobowiązaniu Sądu w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.