I SA/Kr 354/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty skarbowej postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 354/16 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 354/16 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych. Powodem powyższego rozstrzygnięcia było złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym formularzu PPF. Dodatkowo formularz ten był niepodpisany. W piśmie datowanym na 11 października 2016 r. zatytułowanym "Zażalenie" skarżący wniósł o uchylenie ww. zarządzenia. Podniósł, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył na formularzu przesłanym przez Sąd. Nadto podniósł, że sam wniosek nie jest sformalizowany, a wyłącznie oświadczenie majątkowe ma wzór formularza, który został dostarczony do Sądu, według otrzymanego wzoru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 256 § 1 p.p.s.a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza, o którym mowa w art. 252 § 2, odpowiadającego wymaganiom przewidzianym dla pism strony, szczególnym wymaganiom postępowania o przyznaniu prawa pomocy, zawierającego niezbędne pouczenie co do sposobu jego wypełnienia i skutków niedostosowania się do określonych wymagań oraz klauzulę, o której mowa w art. 252 § 1a (oświadczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia). W dniu 19 sierpnia 2015 r. Rada Ministrów, na podstawie ustawowego upoważnienia, wydała rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257). Przedmiotowe rozporządzenie weszło w życie z dniem 29 sierpnia 2015 r. i od tej daty ustalonym wzorem formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych jest wzór określony w załączniku 1 do powołanego wyżej rozporządzenia. Taki formularz został przesłany skarżącemu W.G. jako załącznik do pisma z dnia 27 czerwca 2016 r. Skarżący został poinformowany, że formularz ten należy wypełnić oraz odesłać do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 p.p.s.a.) Pomimo tego skarżący odesłał formularz "PPF" według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2003 r. nr 227, poz. 2245), który nie spełnia wymogu, o którym mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy, wobec przesłania nieaktualnego formularza wniosku "PPF" Sąd, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie wyjaśnić należy, że prawidłowo złożone oświadczenie majątkowe, będące częścią formularza o przyznanie prawa pomocy jest elementem niezbędnym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, a sam wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany, co wynika z powołanego art. 252 § 2 p.p.s.a.