I SA/Kr 367/11

sygn. akt I SA/Kr 367/11 Kraków, dnia 28 kwietnia 2011 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. i "I" sp. z o.o. sp. j. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 30 grudnia 2010 roku, znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2005 roku postanawia: skargę odrzucić. L. G. i "I" sp. z o.o. sp. j. w Krakowie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 30 grudnia 2010 roku, znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2005 roku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2011 roku wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Wezwanie zostało doręczone 14 marca 2011 roku. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy jej braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków w niniejszej sprawie rozpoczął bieg 14 marca 2011 roku, a zatem ostatni dzień terminu wypadał 21 marca 2011 roku. Pismo, zawierające uzupełnienie skargi o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz żądany dokument, zostało wniesione 23 marca 2011 roku (data stempla pocztowego) przez radcę prawnego, który wskazał, iż działa imieniem skarżących. Do pisma nie został dołączony dokument pełnomocnictwa, jednakże Sąd zaniechał wzywania o jego przedłożenie, mając na uwadze, że uzupełnienie braków formalnych skargi następuje po upływie ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.