I SA/Kr 370/15

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Ewelina Knapczyk – Drabik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że wymieniona w pkt I decyzja nie może być wykonana do chwili prawomocności wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 660 zł (sześćset sześćdziesiąt złotych). P.P. w dniu 21.03.2014 r. złożył deklaracje AKC-U dotyczącą nabytego pojazdu marki BMW 7401 w której zadeklarowano wartość samochodu na kwotę 79.597 zł. ora wskazany został kod CN 8703. Po wezwaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego odnośnie wyjaśnienia przyczyn różnicy między ceną nabycia a ceną rynkową samochodu podatnik pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r. wyjaśnił , że zakupiony samochód ma uszkodzony silnik - wytarte wałki rozrządu . Ponieważ samochód "wchodzi" w tryb awaryjny losowo , po wyłączeniu zapłonu znika , do wyceny przez na wysokie obroty do wyceny przez rzeczoznawcę konieczne jest rozebranie silnika. Do wyjaśnień została dołączona opinia w języku niemieckim zawierająca dokumentacje fotograficzną , sporządzoną przez niemieckiego rzeczoznawcę, wykonana w dniu 20.03.2014 nr [...] na kwotę napraw w wysokości 8.963,77 Euro. Ponadto przedstawiono wydruki ogłoszeń z portali motoryzacyjnych dwóch pojazdów . Ponadto przedstawiono wydruki ogłoszeń z portali motoryzacyjnych dwóch pojazdów wraz z ich cenami sprzedaży. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia 26 maja 2014 r. powołał rzeczoznawcę samochodowego celem ustalenia wartości samochodu BMW 740i poprzez przeprowadzenie jego oględzin. Rzeczoznawca samochodowy w sporządzonej opinii z dnia 18 lipca 2014r. wycenił wartość samochodu na kwotę 172.400,00 zł. Podstawą sporządzanej opinii były oględziny pojazdu oraz znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna . Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją nr [....] z dnia 03.10.2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił P.P.zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 21.982,00 zł. Od przedmiotowej decyzji P.P. odwołał się pismem z dnia 21.10.2014 r., zarzucając jednocześnie, iż w trakcie postępowania podatkowego nierzetelnie dokonano wyceny przedmiotowego pojazdu. Według podatnika uszkodzenia pojazdu, wysoki przebieg, i uszkodzenie silnika uzasadniają przyjęcie faktycznej wartości pojazdu w kwocie 79.597 zł. Dyrektor Izby Celnej decyzja z dnia 23.12.2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji . Organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, iż w przedmiotowej sprawie, P.P. w dnia 21.03.2014 r. złożył deklaracje AKC-U dotyczącą nabytego pojazdu, w której wskazany został kod CN 8703. Ponadto, w odwołaniu z dnia 21.10.2014 r. nie kwestionuje przyjętej klasyfikacji taryfowej przedmiotowego pojazdu dokonanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w skarżonej decyzji. Zatem, niespornym w sprawie jest, iż ww. pojazd jest samochodem osobowym zaliczanym do pozycji CN 8703, a jako taki podlega podatkowi akcyzowemu. Sporna w niniejszej sprawie jest kwestia, wartości pojazdu. Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.), w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, podstawą opodatkowania jest kwota jaką podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód osobowy. Natomiast zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 104 ust. 8 ustawy jw., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (art. 104 ust. 9). Na tym, (pierwszym) etapie postępowania podatnik powinien przedstawić dowody uzasadniające i uwiarygodniające, jako prawidłową, zadeklarowaną przez niego wysokość podstawy opodatkowania, a organ podatkowy operując na podstawie tak przedstawionych dowodów zobowiązany jest ocenić, czy dowody te rzeczywiście potwierdzają zaistnienie sytuacji uzasadniającej kwalifikowanie jej, jako "uzasadnionej przyczyny" w rozumieniu przepisu art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Z powyższego wynika, że to podatnik dysponując wiedzą odnośnie konkretnych okoliczności towarzyszących nabyciu danego samochodu osobowego po cenie odbiegającej od jego średniej wartości na rynku krajowym, ustalanej na podstawie notowanej na rynku krajowym jego średniej ceny, okoliczności te powinien wykazać i uprawdopodobnić. Na nim spoczywa bowiem ciężar dowodu odnośnie wykazania, że różnica pomiędzy kwotą, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, a średnią wartością rynkową, o której mowa w art. 104 ust. 8 w związku z ust. 11 wymienionej ustawy, jest uzasadniona. W sytuacji natomiast, gdy podatnik nie przedstawi przekonujących wyjaśnień odnośnie istnienia uzasadnionej przyczyny w różnicy pomiędzy kwotą, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym - tj. kwotą, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy, a innymi słowy mówiąc, ceną nabycia - a średnią wartością rynkową, o której mowa w art. 104 ust. 8 w związku z ust. 11 wymienionej ustawy, ani nie dokona zmiany pierwotnie deklarowanej wysokości podstawy opodatkowania, to wskazane powyżej wątpliwości, co do jej prawidłowości będą uzasadniały (na drugim etapie postępowania weryfikacyjnego) wszczęcie przez organ postępowania podatkowego w sprawie określenia podstawy opodatkowania i należnego podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 05.03.2014 r., zgodnie z dokumentem zakupu podatnik zakupił pojazd w Niemczech za kwotę 19.000,00 Euro. W dokumencie tym, co wynika z jego tłumaczenia zawarty jest zapis o uszkodzeniu silnika i skrzyni biegów. Pola dotyczące uszkodzeń wypadkowych , w tym uszkodzeń blacharskich nie zostały wypełnione. Jednocześnie podkreślił, że podatnik w odpowiedzi na wezwanie organu o przedstawienie przyczyn uzasadniających podanie podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej pojazdu, podatnik wskazał na nieokreślone uszkodzenie silnika. Przedstawił także wycenę uszkodzeń samochodu sporządzaną przez niemieckiego rzeczoznawcę, oraz wydruki ogłoszeń z portali motoryzacyjnych dwóch pojazdów wraz z ich cenami sprzedaży. Jak wynika ze sporządzonej przez biegłego wyceny Nr [...] z dnia 17.07.2014 r., wartość rynkowa brutto przedmiotowego pojazdu, z uwzględnieniem korekt wyniosła 172.400,00 zł. Jest to wartość zbliżona do z wyceny dokonanej przez Organ przy pomocy programu CARWERT, w którym wartość pojazdu brutto, również z uwzględnieniem korekt, wyniosła 169.000,00 zł. Podkreślono również, że wycena dokonana przez powołanego biegłego rzeczoznawcę uwzględniała uszkodzenia blacharskie całej prawej strony pojazdu włącznie z oboma zderzakami. Tymczasem z umowy kupna z dnia 05.03.2014 r. nie wynikają żadne uszkodzenia blacharskie a jedynie uszkodzenia silnika i skrzyni biegów. Zatem skoro samochód był tak poważnie uszkodzony, i te uszkodzenia powinny mieć znaczący wpływ na cenę pojazdu to bez wątpienia powinny zostać opisane w umowie, tym bardziej że w umowie przeznaczono specjalne miejsce na ich zaznaczenie. Natomiast wycena została dokonana dnia 20.03.2014 r. czyli 15 dni po nabyciu samochodu a nawet już po jego zarejestrowaniu na terytorium RP. Tym niemniej z uwagi na brak wystarczająco jasnych dowodów poświadczających, że uszkodzenia zostały spowodowane już po nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodu, oraz z uwagi na fakt , iż w obecnej chwili takiego dowodu nie można przeprowadzić, organ I instancji, z czym zgodził się organ odwoławczy, prawidłowo zinterpretował wątpliwość na korzyść podatnika i uznał odliczenie od wartości pojazdu. Dyrektor Izby Celnej, odnosząc się do wskazanych w umowie kupna pojazdu, bliżej nieokreślonych uszkodzeń silnika i skrzyni biegów, do których podatnik odniósł się również w piśmie z dnia 04.04.2014 r. uznał je za niewiarygodne. Z akt sprawy bowiem wynika, iż nabyty dnia 05.03.2014 r. pojazd posiadał stan licznika 102.786 km przebiegu. Następnie, podczas badania technicznego w Polsce dnia 10.03.2014 r. stan licznika wskazywał 104.198 km. Z przedstawionej przez podatnika wyceny napraw dokonanej w Niemczech dnia 20.03.2014 r. wynika, iż licznik pokazywał 106.596 km. Reasumując przemieszczanie się pojazdu, w ciągu 15 dni przejechał on 3.810 km. Zatem w świetle powyższych dowodów, nie można uznać wskazanego uszkodzenia za element obniżający wartość pojazdu, skoro był on tak właściwie w ciągłym ruchu, pokonując nawet długie odcinki pomiędzy państwami. Organ odnosząc się do stwierdzenia o wysokim przebiegu pojazdu - z umowy kupna sprzedaży wynika iż była to wartość 102.786 km- wyjaśnia, iż w pełni zgadza się ze stwierdzeniem o ponadstandardowym przebiegu pojazdu, ale zaznacza również, że w postaci korekty ujemnej zostało to uwzględnione w dokonanej wycenie pojazdu. Ponadto odnosząc się do stwierdzenia o dokonaniu nierzetelnej wyceny pojazdu, Nr [...] z dnia 17.07.2014 r., zauważono , że dokonana ona została przez rzeczoznawcę samochodowego posiadającego licencje nr [...] na wykonywanie takiej właśnie działalności, zrzeszonego w stowarzyszeniu rzeczoznawców techniki samochodowej i ruchu drogowego i tut. Organ nie ma powodów do obalenia ustaleń zawartych w przedmiotowej wycenie. Rzeczoznawca, kierując się średnimi wartościami pojazdu na rynku krajowym, uwzględniając korekty zarówno ujemne jak i dodatnie dokonał wyceny pojazdu. Również, w trakcie postępowań obu instancji nie przedstawił dowodów poświadczających wadliwość ustaleń opinii. Samo stwierdzenie o nierzetelności, nie poparte żadnymi dowodami nie jest wystarczające do obalenia dowodu w sprawie. Natomiast przedstawiona przez podatnika opinia rzeczoznawcy niemieckiego, wykonana na terytorium i w realiach państwa niemieckiego, określa wartość napraw na tamtejszym rynku, które nie odpowiadają ceną napraw w Polsce. Z tego tez powodu, nie można bezpośrednio wykorzystać przedstawionej wyceny, do określenia wartości pojazdu na potrzeby niniejszego postępowania. Jednakże, co warto podkreślono, w wycenie dokonanej na zlecenie organu, rzeczoznawca uwzględnił wszystkie wyszczególnione uszkodzenia jakie wskazano w niemieckiej opinii. Zatem w ocenie . Organu nie ma podstaw do twierdzenia o nierzetelności przedmiotowej opinii. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie: - art. 6 ustawy z dn. 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 122, art. 187 §1, art. 191 oraz art. 210 §4 ustawy z dn. 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego, nie przyznanie waloru wiarygodności żadnym okolicznościom przedstawionym przez Skarżącego w trakcie postępowania podatkowego, wadliwe rozstrzygnięcie i uzasadnienie zaskarżonej decyzji - w zakresie ustalenia wartości samochodu osobowego marki BMW 7401 o numerze VIN: [...], co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. pojazdu zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, a w konsekwencji naruszenie: - Art. 6 ustawy z dn. 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 233§ 1 pkt 1) oraz art. 233 §1 pkt 2) lit a) OP, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, a nie - jak wymagały okoliczności sprawy - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi podkreślono , że powołany w sprawie biegły ograniczył się jedynie do zewnętrznych oględzin pojazdu, nie wdając się w szczegóły dotyczące jego stanu technicznego, a w szczególności nie zbadał uszkodzeń wynikających umowy kupna/sprzedaży z dnia 5.03.2014r., opinii niemieckiego rzeczoznawcy majątkowego z dnia 20.03.2014r" oraz wyjaśnień Skarżącego. Powyższe znalazło swój wyraz w sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego wyceny dn. 17.07.2014r., nr [...], w której ujęto jedynie widoczne na zdjęciach uszkodzenia zewnętrzne pojazdu. Mając na uwadze powyższe podniesiono, że organ l-instancji nie uwzględnił wyjaśnień Skarżącego w zakresie wartości samochodu. Jednakże skoro organ powziął wątpliwości co do wartości pojazdu, winien był w postanowieniu o powołaniu biegłego wyznaczyć także zakres badania pojazdu pod kątem wskazanych przez Skarżącego uszkodzeń. Nie zgodzono się z argumentacją organu ll-instancji jakoby wada silnika i skrzyni i biegów, pomimo której pojazd mógł być w ruchu, nie uzasadniała obniżenia wartości pojazdu, skoro naprawę wskazanych wad niemiecki rzeczoznawca majątkowy wycenił właśnie na kwotę 8.963,77 EUR. Doświadczenie życiowe wskazuje, że niektóre wady samochodu nie są widoczne "gołym okiem" oraz, że nie muszą one od raz uniemożliwiać użytkowania samochodu. Wielokrotnie zdarza się, iż ktoś nabywa używany samochód, użytkuje go nawet przez dłuższy czas, po czym ujawnia się, iż w chwili sprzedaży posiadał poważne wady, właśnie takie jak uszkodzenia silnika czy skrzyni biegów. Ponadto organ ll-instancji, całkowicie mijając się z prawdą, stwierdzając, że "w wycen/e dokonanej na zlecenie organu, rzeczoznawca uwzględnił wszystkie wyszczególnione uszkodzenia, jakie wskazano w niemieckiej opinii". Jak już wskazano powyżej powołany biegły ograniczył się jedynie do zewnętrznych oględzin pojazdu, nie wdając się w szczegóły dotyczące jego stanu technicznego, a w szczególności nie zbadał uszkodzeń wynikających umowy kupna/sprzedaży z dn. 5.03.2014r., opinii niemieckiego rzeczoznawcy majątkowego z dn. 20.03.2014r., ani wyjaśnień skarżącego. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi kwota, którą podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Ustawodawca przewidział pewne odstępstwa od tej zasady, opierając podstawę opodatkowania na kryterium wartości samochodu. W niniejszej sprawie organy zastosowały art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a., stanowiący wyjątek od wskazanej zasady ustalania podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 (tekst jedn.: m.in. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym), bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Stosownie natomiast do art. 104 ust. 9 u.p.a., w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Wskazane przepisy stanowią pierwszy etap procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym, po stwierdzeniu przez organ, że podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, podatnik na stosowne wezwanie powinien wskazać okoliczności, które wpłynęły na obniżenie wartości pojazdu. Nieuwzględnienie wyjaśnień podatnika uprawnia do uruchomienia drugiego etapu procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym to organ określi wysokość tej podstawy, stosując reguły zawarte w art. 104 ust. 11 u.p.a. Stosownie do tego przepisu, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy określenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, a w konsekwencji prawidłowości określenia przez organy zobowiązania w podatku akcyzowym z tego tytułu. Dotyczy zatem prawidłowości ustaleń faktycznych . Zgodnie z powszechnie przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2000 r., sygn. akt l SA/Ka 559/99) zasady ogólne postępowania podatkowego są integralną częścią przepisów regulujących procedurę podatkową i są dla organu podatkowego wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury. Na mocy przepisu art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa). Organy podatkowe kierując się zasadą dochodzenia do prawdy materialnej, mają w toku postępowania obowiązek, stosownie do art. 122 Ordynacji podatkowej, podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Przepis art. 191 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa wyraża zarówno zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Wynika z niego, że organ prowadzący postępowanie musi dążyć do ustalania prawdy materialnej i według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych oraz wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. W ocenie Sądu w rozstrzyganej sprawie organy podatkowe dopuściły się naruszenia powyższych zasad postępowania podatkowego poprzez dokonanie ustaleń na podstawie nie kompletnego materiału dowodowego, który został oceniony w sposób nieprawidłowy. Zgodzić się bowiem należy , ze skarżącym , że organy podatkowe w trackie postępowania ustalającego wartość samochodu powinny odnieść się do podnoszonej przez podatnika okoliczności, wpływającej wg. jego oceny na wartość samochodu. Okoliczność tę podatnik sygnalizował w piśmie dnia 04.04.2014 r. opisując wadę silnika , jednocześnie zwracając uwagę na to , że wada silnika była przyczyną obniżenia ceny samochodu przez niemieckiego sprzedawcę. Dodatkowo okoliczność ta potwierdzona jest w umowie kupna sprzedaży z dnia 5 marca 2014 r. . Tymczasem organ pierwszej instancji okoliczność tą całkowicie pominął w trakcie prowadzonego postępowania . W postanowieniu z dnia 26 maja 2014 r. powołującym rzeczoznawcę samochodowego , określając zakres badania pominięto podnoszoną przez skarżącego kwestię istnienia wady silnika . Z opinii biegłego wynika natomiast , że okoliczność ta nie była również przedmiotem badania . Samochód został wyceniony w oparciu o zewnętrzne oględziny oraz dokumentację zdjęciową znajdująca się w aktach sprawy . W tym zakresie nie ma więc racji skarżący , że opinia niemieckiego rzeczoznawcy nie została uwzględniona, jeżeli dokumentacja z tej opinii była jedną z podstaw do wyceny samochodu . Rzeczoznawca samochodowy nie wypowiedział się natomiast co podnoszonej przez podatnika wady i to w zakresie możliwości jej wystąpienia jak również jej wpływu na wartość samochodu. Co prawda podatnik sygnalizował , że bez rozebrania silnika nie można wady tej ustalić , niemniej jednak okoliczność tę należało zweryfikować przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę w tym zakresie , tym bardziej , że podatnik występowanie tej wady wiązał z pracą silnika w trybie awaryjnym. Istniała zatem możliwość wstępnej weryfikacji tej wady poprzez wykorzystanie pamięci stosownego programu komputerowego wykrywającego wady pracy silnika . Podzielić zatem należy stanowisko skarżącego , że skoro organ l-instancji powziął wątpliwości co do wartości pojazdu, winien był w postanowieniu o powołaniu biegłego wyznaczyć także zakres badania pojazdu pod kątem wskazanych przez skarżącego uszkodzeń, bądź zobligować biegłego w trakcie podejmowanych przez niego czynności wyjaśnienia tej kwestii. Sąd natomiast nie podzielił argumentacji organu odwoławczego uznającego za niewiarygodne stanowisko podatnika w kwestii występowania wady silnika z uwagi na fakt , że samochód ten po zakupie był w stanie pokonać trasę 3.800km w ciągu 15 dni. Zaznaczyć bowiem należy , że charakter zgłaszanej wady w ogóle nie został ustalony , kwestia ta nie była przedmiotem badania , całkowicie zignorowana przez organ pierwszej instancji. Zatem odnoszenie tej wady do niewielkiego przebiegu nie znajduje uzasadnienia tym bardziej , że swojego stanowiska organ odwoławczy również nie uzasadnił. Natomiast wydaje się zasadne stanowisko skarżącego , że mogą istnieć wady silnika wymagające jego naprawy , niemniej jednak umożliwiają jego pracę i stosunkowo niewielki przebieg samochodu. Tym bardziej jeżeli przebieg ten jest uzasadniony koniecznością sprowadzenia samochodu z zagranicy , jego rejestracją w kraju i chociażby próbą znalezienia zakładu mechanicznego w celu jego naprawy. Niemniej jednak okoliczność ta winna być przedmiotem oceny przez osoby mające ku temu specjalistyczną wiedze . Okoliczności te winny być przedmiotem badania przy ponownym rozpoznaniu sprawy . Samochód marki BMW 740i został zakupiony w dniu 5 marca 2014 r. . zatem w chwili obecnej utrudnione będzie ustalenie czy zgłaszana wada rzeczywiście występowała . Dlatego też ponownie rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności organ podatkowy winien zwrócić się do podatnika o przedstawienie dowodu naprawy samochodu BMW 740i i okoliczność ta winna być uwzględniona w wycenie samochodu . Jeżeli bowiem samochód ten posiadał tak poważną wadę , która aż w tak znaczny sposób obniżała jego wartość mało prawdopodobnym jest to aby podatnik do chwili obecnej nie podjął w tym zakresie żadnym kroków . Gdyby okazało się , że podatnik mimo to nie dokonał naprawy i nie użytkował samochodu , należałoby przeprowadzić uzupełniająca opinię biegłego rzeczoznawcy samochodowego , w której biegły powinien odnieść się do możliwości wystąpienia zgłaszanej wady i jej wpływu na cenę samochodu . Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Na mocy art. 152 Sąd orzekł o niewykonywaniu decyzji w uchylonej części do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.