I SA/Kr 379/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środka transportowego za 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze R. W. zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2008 r. nr [....], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] nr [...] sprawie określenia wysokości podatku od środka transportowego za 2007 r. w kwocie 924 zł. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia następstw w jego sytuacji majątkowej, z uwagi na trudne warunki finansowe i rodzinne. Skarżący bowiem posiada na utrzymaniu sześcioosobową rodzinę, w tym chorą żonę, która wymaga stałej opieki lekarskiej i przyjmowani odpowiednich leków. Również stan zdrowia samego skarżącego jest zły, w związku z czym legitymuje się on orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. W związku z powyższym ponosi znaczne wydatki na leczeni własne i żony, co wpływa w niekorzystny sposób na jego sytuację materialną. Ponadto z uwagi na prowadzoną działalność gospodarczą skarżący zmuszony był zaciągnąć kredyty, które obecnie spłaca. W 2008 roku dokonał spłaty z tego tytułu w łącznej kwocie 96 547,57 zł. Prowadzona natomiast przez niego działalność gospodarcza przynosi straty, które w 2008 roku osiągnęły 57.866,40 zł. Dla udokumentowania tych okoliczności skarżący przedłożył: zaświadczenie lekarskie, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] listopada 2007 r., zestawienie zapisów księgowych za 2008 r., zaświadczenie z Banku [...] S.A. z dnia [...] stycznia 2009 r. Podsumowując swe wywody skarżący stwierdził, że konieczność ponoszenia wydatków na utrzymanie całej rodziny, w tym na leczenie żony, a z drugiej strony działalność gospodarcza przynosząca straty nie pozwalają mu na zaoszczędzenie środków pieniężnych, które mógłby przeznaczyć na zapłatę podatku od środków transportowych. Wyegzekwowanie tej należności od skarżącego spowodowałoby niemożność zaspokojenia uzasadnionych potrzeb rodziny, w tym uniemożliwiłoby zakup niezbędnych leków dla chorej żony i skarżącego, co w konsekwencji doprowadziłoby do niebezpieczeństwa utraty bądź pogorszenia ich stanu zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") - sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Biorąc więc pod uwagę treść powyższego przepisu, zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, przy czym to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej w toku postępowania. W realiach omawianej sprawy przyjąć należało, że skarżący w sposób wiarygodny i dostateczny uprawdopodobnił fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku od środków transportowych spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Przede wszystkim do wniosku załączono szereg dokumentów wskazujących na trudną sytuację zdrowotną i finansową skarżącego, w tym przede wszystkim zaświadczenia lekarskie, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz zestawienie zapisów księgowych za 2008 r. Odnosząc udokumentowane w ten sposób okoliczności do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji - wnioskodawca w sposób logiczny i precyzyjny wykazał ich zaistnienie. Niewątpliwie suma należna łącznie na podstawie dwóch zaskarżonych do tut. Sądu decyzji w kwocie bliskiej 1 900 zł stanowiłaby znaczne obciążenie dla samego skarżącego, a w dalszej kolejności również dla jego najbliższych. Racjonalna ocena przedstawionych okoliczności doprowadziła Sąd do przekonania, że w sytuacji majątkowej skarżącego nie można wskazać na żadne dostępne źródła dochodu, które mogłyby wystarczyć do natychmiastowego zadośćuczynienia ciążącemu nań zobowiązaniu publicznoprawnemu. Istnieje zatem realne niebezpieczeństwo, że powinność zapłaty należnej kwoty podatku oznaczająca dla wnioskodawcy konieczność radykalnego ograniczenia bieżących wydatków spowodowałaby w konsekwencji uszczerbek na zdrowiu jego samego lub jemu najbliższych, którzy dotknięci są przecież problemami zdrowotnymi i wydatkują w związku z tym znaczne środki pieniężne. Wprawdzie w orzecznictwie podnosi się, iż wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej zwykle nie łączy się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (tak post. NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04). Niemniej jednak w warunkach niniejszej sprawy potencjalna szkoda na osobie skarżącego i jego najbliższych nie mogłyby zostać odwrócona. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.