I SA/Kr 383/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego M.K. zwolnienie od kosztów sądowych Rozpoznawany wniosek jest kolejnym (drugim) w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia z dnia 25 czerwca 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. W następstwie wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia, WSA postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne, z chwilą gdy Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w dniu 6 lutego 2013 r. postanowienie oddalające zażalenie M.K. na postanowienie WSA z dnia 23 listopada 2012 r. W tym stanie prawnym skarżący zarządzeniem z dnia 1 marca 2013 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na tom wezwanie skarżący w dniu 5 kwietnia 2013 r. złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznanie kolejnego wniosku ( drugiego) winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym " postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane w skutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, lub nawet prawomocne", z uwzględnieniem przepisów materialnych stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy. Skarżący poczynając od pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez sprzeciw, zażalenie i powtórny wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 kwietnia 2013 r. - aktualnie rozpoznawany, konsekwentnie uchyla się od przedstawienia pełnej informacji o swojej sytuacji finansowej. Wniosek z dnia 5 kwietnia 2013 r. uzasadniony został faktem, iż strona nie jest w stanie uiścić opłaty od skargi w kwocie 500 zł, bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny. Zła sytuacja finansowa strony wynika z jej niedyspozycji zdrowotnej powstałej po przebytym urazie wielonarządowym i przeprowadzonej operacji przeszczepu układu kostnego. W chwili obecnej skarżący przebywa na zasiłku chorobowym ZUS i nie posiada innych źródeł dochodu. Skarżący podał także, ze ponosi koszty utrzymania mieszkania w kwocie 385 zł oraz koszty leczenia w kwocie 320 zł miesięcznie. W ocenie referendarza informacje przedstawione przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające do oceny jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej, w związku z czym działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. wezwano go do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji : - gdzie mieszka i czyją własność stanowi przedmiotowa nieruchomość udokumentowanie miesięcznych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, w tym kserokopii rachunków i faktur za media za ostatni okres rozliczeniowy oraz innych potwierdzających wydatki konieczne. W przypadku zaległości z tytułu opłat za media należy przedstawić aktualne zaświadczenie z właściwych organów potwierdzających tę okoliczność; - przedstawienie historii rachunku bankowego za ostatnie trzy miesiące skarżącego i jego żony; - przedłożenie zeznań podatkowych skarżącego i jego zony za rok 2011; - podanie wszystkich źródeł dochodu żony skarżącego lub przedłożenie aktualnego zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o uzyskaniu statusu osoby bezrobotnej; - przedłożenie zaświadczenia z właściwego urzędu komunikacji o pojazdach mechanicznych zarejestrowanych na nazwisko skarżącego lub osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym; - oświadczenie czy skarżąca korzysta z pomocy opieki społecznej, jeśli tak to w jakim zakresie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. oświadczył, iż zamieszkuje w ½ części domu jednorodzinnego będącego własnością jego żony, zarówno on jak i jego żona nie posiadają rachunków bankowych, żona nie jest zarejestrowania jako osoba bezrobotna, nie uzyskuje jednak żadnych dochodów. Ani skarżący, ani jego żona nie są właścicielami jakichkolwiek pojazdów mechanicznych. Skarżący w chwili obecnej nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Do pisma dołączył on zeznanie podatkowe za rok 2011. Jak wynika z powyższego skarżący nie powołała żadnych nowych okoliczności kształtujących stan faktyczny sprawy, w zakresie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo kolejnego wezwania nie przedstawił on żądanych informacji dotyczących sytuacji finansowej jego i jego rodziny. Nie przedstawił też żadnych dokumentów obrazujących wydatki konieczne. W ocenie Sądu skarżący nie wykazała w żaden sposób, że jego sytuacja pogorszyła się. Zdaniem orzekającego nie straciły na aktualności rozważanie odnośnie okoliczności ( które spowodowały, że wniosek skarżącego z dnia 4 maja 2012 r. o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony), zawarte we wcześniejszych postanowieniach wydanych w tym zakresie a w szczególności w postanowieniu WSA z dnia 23 listopada 2012 r. Skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy. Stąd mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ).