I SA/Kr 402/11

PostanowienieWSA w Krakowie2012-03-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu dotyczącym odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu, jeśli błąd jest ewidentny i nie wymaga szczegółowej analizy akt sprawy. W przypadku błędu w oznaczeniu numeru zaskarżonej decyzji, który jest prawidłowo wskazany w innych dokumentach postępowania, sąd ma podstawę do jego sprostowania na mocy przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący S.M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą rozłożenia na raty zaległości podatkowej w VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie z dnia 30 stycznia 2012 r. sprostowujące oczywistą omyłkę pisarską w komparycji i uzasadnieniu tego postanowienia, dotyczącą numeru zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził z urzędu, że w postanowieniu o sprostowaniu z dnia 30 stycznia 2012 r. wpisano błędnie numer zaskarżonej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w treści komparycji oraz uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 402/11 poprzez wpisanie w miejsce błędnego oznaczenia numeru sprawy: "[...]", prawidłowego numeru: "[...]".

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik-grudzień 2008 r. oraz styczeń –październik 2009 r. w kwocie 84.224 zł oraz umorzenia postępowania podatkowego w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w tym podatku za lipiec-wrzesień 2008 r. oraz listopad i grudzień 2009 r., p o s t a n a w i a : sprostować oczywistą omyłkę pisarską w treści komparycji oraz uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 402/11 poprzez wpisanie w miejsce błędnego oznaczenia numeru sprawy: "[...]", prawidłowego numeru: "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., sprostował oczywistą omyłkę ujawnioną w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r., nr [...] w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik-grudzień 2008 r. oraz styczeń –październik 2009 r. w kwocie 84.224 zł oraz umorzenia postępowania podatkowego w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w tym podatku za lipiec-wrzesień 2008 r. oraz listopad i grudzień 2009 r. Sąd stwierdził z urzędu, iż w postanowieniu o sprostowaniu z dnia 30 stycznia 2012 r. wpisano błędnie numer zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszym przypadku, bowiem poprawny numer zaskarżonej decyzji ujęty jest zarówno w skardze jak i w odpowiedzi na skargę. Także we wniosku o sprostowanie z dnia 5 stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej wpisał poprawny numer zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło