I SA/Kr 403/12

Dnia 10 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W.G. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16 października 2013 r. oddalającego wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z 10 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia sprzeciw odrzucić Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16 października 2013 r. oddalono wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, pouczając skarżącego o terminie i sposobie złożenia sprzeciwu. Postanowienie to zostało odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 4 listopada 2013 r. Wnioskodawca złożył sprzeciw od powyższego postanowienia drogą faksową, w dniu 13 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt. 7 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej-"p.p.s.a."), od postanowień referendarza w przedmiocie przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. W myśl z kolei art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. sprzeciw wniesiony po terminie. Skoro w niniejszej sprawie postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 listopada 2013 r., to siedmiodniowy termin upływał w dniu 11 listopada 2013 r. Wobec tego, że jest to dzień ustawowo wolny od pracy, to w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a., ostatnim dniem terminu do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie był 12 listopada 2013 r. Skoro sprzeciw został wniesiony dopiero kolejnego dnia, to oznacza, że doszło do uchybienia terminu, skutkującego koniecznością odrzucenia sprzeciwu. Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.