I SA/Kr 404/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 404/11 w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r., p o s t a n a w i a : sprostować oczywistą omyłkę pisarską w treści komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 404/11 poprzez wpisanie w miejsce błędnego sformułowania: "21 grudnia 2011 r. nr [...]" sformułowania: "21 grudnia 2010 r. nr [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 25 października 2011 r., odrzucił skargę S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r. nr [...]. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r., Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o sprostowanie treści powyższego postanowienia, wobec wpisania błędnej daty wydania oraz numeru zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem poprawna data jak i numer zaskarżonej decyzji ujęte są zarówno w skardze jak i w odpowiedzi na skargę. Ponadto, o oczywistym charakterze tej omyłki świadczy fakt, iż błędna data zaskarżonej decyzji wpisana w prostowanym postanowieniu obiektywnie nastąpiła dopiero po jego wydaniu. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.