I SA/Kr 407/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W dniu 16 sierpnia 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek W.K. (sporządzony na urzędowym formularzu) o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca przedstawił we wniosku swoją sytuację rodzinną i majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek W.K. jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Literalna wykładnia powyższego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że z wnioskiem o prawo pomocy w ramach toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego może wystąpić jego strona. Wskazać nadto należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że stroną postępowania w zakresie prawa pomocy może być również uczestnik na prawach strony postępowania sądowoadministracyjnego. W.K. nie jest stroną postępowania ani nie jest jego uczestnikiem na prawach strony. W postępowaniu przed sądem administracyjnym występował jako pełnomocnik skarżącej J.K. (wniósł w jej imieniu skargę), jednak z uwagi na fakt, że jest kuzynem skarżącej nie mógł reprezentować jej w postępowaniu przed WSA w Krakowie. Oznacza to, że nie może on być w konsekwencji stroną postępowania w zakresie prawa pomocy, a jego wniosek uznać należało za niedopuszczalny. Ponieważ przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości odrzucenia wniosku o prawo pomocy z powodu jego niedopuszczalności, należało odmówić W.K. przyznania prawa pomocy, o czym orzeczono na podstawie art. 243§1 p.p.s.a.