I SA/Kr 408/11

Sygn. akt I SA/Kr 408/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2011r., sprawy ze skarg G.P., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24 stycznia 2011r. nr [...],, [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skargi oddala. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniami z dnia 24 stycznia 2011r. nr [...] (sprostowanym w zakresie daty wydania postanowieniem z dnia 2 marca 2011r.) i nr [...], działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, stwierdził uchybienie przez G.P. terminu do wniesienia odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 września 2010r. Nr [...] oraz Nr [...], ustalających podatek od spadków i darowizn. W uzasadnieniu postanowień organ wskazał, że w/w decyzje wymiarowe Naczelnika Urzędu Skarbowego doręczono G.P. w dniu 6 października 2010r., co potwierdza jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Odwołania od powyższych decyzji zostały zaś przesłane drogą pocztową z datą nadania dnia 2 listopada 2010r., a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu do ich wniesienia. Skargi na powyższe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł G. P. Zarzucił on naruszenie art. 223 § 2 pkt 1 oraz art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej, wskazując iż decyzje organu I instancji zostały doręczone skarżącemu w dniu 18 października 2010r. i skoro nadał on odwołania w dniu 2 listopada 2010r., to termin został zachowany. Ponadto zarzucił, że postanowienie nr [...] nie zawiera daty jego wydania, czym naruszono art. 217 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. SkarżąceY wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonych postanowieniach. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 217 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ wskazał, że istotnie postanowienie nie zawierało daty dziennej, a jedynie "2011-01-..", co zostało jednak sprostowane jako oczywista omyłka. Postanowieniem z dnia 25 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy wynikające w zaskarżonych postanowień - sygn. akt I SA/Kr 408/11 oraz I SA/Kr 409/11 w celu prowadzenia ich pod wspólną sygn. I SA/Kr 408/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skargi nie są zasadne i podlegają oddaleniu , ponieważ zaskarżone postanowienia nie są obarczone naruszeniami prawa mogącymi skutkować ich uchyleniem. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję - w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie zaś z treścią art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W kontrolowanych sprawach decyzje organu I instancji zostały doręczone G.P. w dniu 6 października 2010r., co jednoznacznie wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych potwierdzeń odbioru dołączonych do kart nr 8. W związku z tym brak jest uzasadnionych podstaw do uwzględnienia twierdzeń zawartych w skardze, jakoby przedmiotowe decyzje organu I instancji zostały doręczone w dniu 18 października 2010r. Twierdzenia te należy uznać za gołosłowne, ponieważ nie zostały w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione. W kontrolowanych sprawach 14-dniowy termin do wniesienia odwołań upłynął zatem w dniu 20 października 2010r. Skoro odwołania zostały nadane dopiero w dniu 2 listopada 2010r., to nie ulega wątpliwości, że uchybiono terminowi z art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. Organy prawidłowo zatem stwierdziły uchybienie terminu do wniesienia odwołań. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 217 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez brak wskazania daty dziennej wydania postanowienia nr [...], należy podzielić argumentację skarżonego organu, iż brak w określeniu daty dziennej (wskazano miesiąc i rok) wydania decyzji jest nieistotny w zakresie skutków prawnych zaskarżonego postanowienia, gdyż wywołuje ono skutki dopiero od daty jego doręczenia, a więc wprowadzenia do obrotu prawnego. Fakt i data jego doręczenia nie budzi zaś w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości. Skarżący nie kwestionował faktu doręczenia postanowienia nr [...]. Sąd podziela przy tym stanowisko organu, że w tym kontekście, wobec braku wątpliwości w zakresie dnia wydania przedmiotowego postanowienia - niepełne określenie daty wydania stanowi jedynie oczywistą omyłkę i można ją sprostować zgodnie z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, nawet po wniesieniu przez stronę odwołania. Przepis ten nie zawiera bowiem ograniczeń czasowych w zakresie prostowania błędów i omyłek. Mając powyższe na względzie Sąd skargi oddalił, na zasadzie art.151 p.p.s.a