I SA/Kr 408/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy W. s. c. J. L., P. S. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r. Pismem z dnia 3 lutego 2015 r. pełnomocnik Firmy W. s. c. J.L., P. S. w T. (dalej: strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r. Wraz ze skargą, pełnomocnik wniósł w przedmiotowej sprawie wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej. W dniu 8 czerwca 2015 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł od powyższego postanowienia sprzeciw do WSA w Krakowie. Z kolei w postanowieniu z dnia 17 lipca 2015 r. Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oddalił. Przedmiotowe postanowienie zostało ekspediowane stronie skarżącej, na adres Firmy "W" s. c. J, L, ,P. S. w T., ul. K., w dniu 23 lipca 2015 r. wraz z pouczeniem o prawie, trybie i sposobie wniesienia zażalenia. Przesyłka została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 28 lipca 2015 r. Wobec braku wniesienia środka odwoławczego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 września 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 września 2015 r. W dniu 17 września 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, pełnomocnik strony skarżącej przywołał opisane wyżej okoliczności, uzasadnił go i równocześnie z wnioskiem złożył zażalenie od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Rozpoznając wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza zatem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W tej kwestii Sąd podziela utrwalony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z treścią postanowienia, a to mogło nastąpić po prawidłowym i skutecznym doręczeniu mu odpisu postanowienia. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik strony skarżącej dopiero w dniu 10 września 2015 r., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie w dniu 16 września 2015 r., po uzyskaniu informacji w Biurze Obsługi Interesanta Sądu, powziął wiadomość o fakcie nadania przesyłki do strony skarżącej, a nie na adres kancelarii. Po tym fakcie, w dniu 17 września 2015 r. nadał na adres WSA w Krakowie wniosek o przywrócenie terminu, wnosząc równocześnie zażalenie. Zatem skierowane do Sądu w dniu 17 września 2015 r. pismo skarżącego wraz z zażaleniem, czynią zadość ustawowym przesłankom. Jak podaje pełnomocnik strony skarżącej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, celem ustalenia słuszności wezwania o wpis, poczynił starania w Biurze Obsługi Interesanta w WSA w Krakowie. W dniu 16 września 2015 r. uzyskał informacje, że sprzeciw został rozpoznany merytorycznie przez Sąd i postanowieniem z 17 lipca 2015 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, został oddalony. Pełnomocnik w uzasadnieniu wniosku podkreśla, że odpis postanowienia został nadany w dniu 23 lipca 2015 r., a adresem przesyłki nie był adres kancelarii pełnomocnika skarżących, lecz adres strony skarżącej. Przesyłka została w dniu 28 lipca 2015 r. doręczona na adres skarżących i odebrał ją jeden ze wspólników – J. L. Pełnomocnik wskazuje, że z uwagi na to, iż przesyłka została doręczona jednemu ze skarżących, rozstrzygnięcie WSA w Krakowie nie zostało zakwestionowane zażaleniem, albowiem pełnomocnik nie posiadał jakiejkolwiek wiedzy o jego istnieniu. Z uwagi na błędną treść zarządzenia o ekspedycji przesyłki i tym samym błędną ekspedycję, przesyłka została ekspediowana na adres strony skarżącej, a nie na adres pełnomocnika, co nie może powodować negatywnych skutków procesowych dla strony skarżącej, tym bardziej, że, jak wynika z przepisów prawa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. Z powyższego wynika, iż zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia, albowiem nie po stronie pełnomocnika zachodzi wina braku skutecznego doręczenia i tym samym zapoznania się z treścią ekspediowanego przez Sąd postanowienia. Równocześnie została dokonana czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. wniesiono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2015 r. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.