I SA/Kr 41/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Instytutu "Z" w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wnioskiem złożonym dnia 13 grudnia 2012 r. skarżący - Instytut "Z" w K. domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...], zmieniającej decyzję Marszałka Województwa M. z dnia 3 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu Województwa M. dotacji w wysokości 40 000 zł wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w związku z kończącym się rokiem budżetowym 2012 nie posiada żadnych wolnych środków finansowych, jak również żadnej rezerwy budżetowej, co uniemożliwia mu wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zwrotu dotacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "ppsa" - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie – uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienia NSA: z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 12/04 oraz z dnia 6 maja 2008 r., II OZ 404/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09). Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na poparcie wniosku podał jedynie, że nie posiada wystarczających środków finansowych w związku z kończącym się rokiem budżetowym 2012. Skoro zatem obecnie tj. w dacie rozstrzygania przez Sąd (przy czym sam wniosek złożony w skardze został doręczony Sądowi dnia 9 stycznia 2013 r.) jest początek roku 2013 r., to skarżący ma ustalony nowy budżet, a podniesiony przez niego argument stracił na znaczeniu. Należy również zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą konieczność poniesienia wydatku kosztem majątku zobowiązanego. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutków. W przypadku uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, dochodzi bowiem do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2011 r., II GSK 2001/11). W przeciwnym razie, gdyby utożsamiać konieczność wykonania decyzji zobowiązującej do wpłaty (tu: zwrotu dotacji) z niebezpieczeństwem "wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" to automatycznie, wykonanie takiej decyzji powinno zostać wstrzymane. Wyjątkowość instytucji wstrzymania wykonania decyzji, co Sąd uzasadniał powyżej, nie uprawnia do tego typu wykładni. Wobec powyższego, wniosek podlega oddaleniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.