I SA/Kr 413/14

Sygn. akt I SA/Kr 413/14 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: st. ref. Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2014 r., sprawy ze skargi B. S., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 19 grudnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania, I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu i instancji, II. określa, że wymienione postanowienia nie mogą być wykonane do chwili prawomocności wyroku, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych). Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 7.10.2013r. Nr [...] ustalił względem B.S. koszty postępowania tj. koszty sporządzenia elaboratu szacunkowego dla celów postępowania podatkowego w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia własności rzeczy w drodze zapisu testamentowego po zmarłym M.K. Dotyczyło to sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego opinii dotyczącej określenia wartości rynkowej udziału wynoszącego 1/2 cz. nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki ewidencyjnej nr 94 obr. 81 j. ew. P. o pow. 0,3365 ha obj. Kw nr [...]w/g stanu w dniu nabycia tj. 1.12.2011r. i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego tj. 1.12.2011r. w kwocie 335,00 zł - w sprawie nabycia w drodze zapisu testamentowego dokonanego aktem notarialnym z dnia 1.12.2011 r. Rep. A Nr [...]. W zażaleniu na postanowienie zarzucono naruszenie art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 8 ust. 3 - 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, poprzez ich bezzasadne zastosowanie, skutkujące bezpodstawnym obciążeniem podatnika ustalonymi kosztami postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 28.12.2012r. B.S. złożyła zeznanie podatkowe SD-3, w którym ujawniła nabycie tytułem zapisu udziału w wyżej opisanej nieruchomości o wartości 50.000,00 zł. Według oceny organu podatkowego wartość przedmiotu nabycia podana w zeznaniu podatkowym nie odpowiadała wartości rynkowej, stąd też pismem z dnia 29.01.2013r. wezwano B.S. do podwyższenia wartości udziału, podając, iż wartość rynkowa nabytego udziału w nieruchomości wynosi 115.700,00 zł. Jednocześnie poinformowano stronę, iż w razie nie udzielenia odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub gdy wartość określona przez stronę w ocenie organu, nie będzie odpowiadać wartości rynkowej, zostanie ona określona z uwzględnieniem opinii biegłego lub na podstawie przedłożonej przez stronę wyceny rzeczoznawcy. Strona została również prawidłowo poinformowana o możliwości obciążenia nabywcy kosztami sporządzonej opinii w przypadku, gdy wartość z uwzględnieniem opinii biegłego różnić się będzie o więcej niż 33% od wartości podanej przez nabywcę. Powyższe wezwanie doręczono dnia 1.02.2013r. Pismem z dnia 11.02.2013r. strona nie wyraziła zgody na zaproponowaną przez organ I instancji wartość, stwierdzając, że ustalona w wezwaniu wartość działki nr 94 odbiega znacząco od wartości rynkowej nieruchomości w tym rejonie. W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 20.06.2013r. powołał biegłego, który w operacie szacunkowym z dnia 25.07.2013r. określił wartość udziału w kwocie 165.288,80 zł. Stąd skoro wartość ta różni się o więcej niż 33% od wartości określonej przez stronę, to zgodnie z dyspozycją art. 8 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn koszty opinii biegłego ponosi nabywca udziału. Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się B.S., wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i zarzucając naruszenie: - art. 269 Ordynacji podatkowej poprzez nierozstrzygnięcie o podmiocie obowiązanym do poniesienia kosztów, terminie oraz sposobie uiszczenia kosztów, - art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, poprzez niedopełnienie obowiązku pełnego uzasadnienia postanowienia, - art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, oraz - art. 8 ust. 4 w zw. z art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej i art. 4a ust.4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn poprzez bezzasadne zastosowanie skutkujące obciążeniem kosztami postępowania wobec braku podstaw do obciążenia skarżącej podatkiem od spadków i darowizn z tytułu nabycia przedmiotowego udziału w nieruchomości. W uzasadnieniu zarzutów podano, że wykonanie zapisu następuje poprzez zawarcie umowy przenoszącej własność (art. 156 k.c.) w wykonaniu uprzedniego zobowiązania, którego źródłem jest ustanowiony w testamencie zapis. Do przeniesienia własności udziału w nieruchomości na gruncie stanu faktycznego, konieczne było zawarcie umowy w formie aktu notarialnego. Skoro zaś nabycie udziału nastąpiło w drodze aktu notarialnego, to nie było obowiązku zgłoszenia nabycia na zasadach ogólnych. Nie było wobec tego podstaw do badania wartości udziału, skoro skarżąca była zwolniona z obowiązku zgłoszenia nabytej w formie aktu notarialnego własności. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał w całości dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Zasadny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 8 ust. 4 w zw. z art. 4a ust.4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, poprzez błędne jego zastosowanie skutkujące obciążeniem strony kosztami postępowania, a to wobec braku podstaw do obciążenia skarżącej podatkiem od spadków i darowizn z tytułu nabycia przedmiotowego udziału w nieruchomości. Z treści art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wprost wynika, iż zgłoszenie nabycia praw majątkowych przez osoby najbliższe nie jest konieczne, gdy nabycie następuje na podstawie umowy w formie aktu notarialnego. Oznacza to, że zakres powyższego wyjątku odnosi się do nabycia prawa na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. W kontrolowanej sprawie został w drodze umowy z dnia 1.12.2011r. zawartej w formie aktu notarialnego, darowany skarżącej udział wynoszący ½ część we współwłasności nieruchomości położonej w K., utworzonej z działki nr 94 o pow. 0,3365 ha obj. Kw nr [...] Nabycie w/w. udziału nastąpiło w celu wykonania zapisu testamentowego, lecz art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie warunkuje zwolnienia od celu umowy tj. causa (prawnie istotnej przyczyny zawarcia czynności), lecz od jej formy. Skoro umowa została zawarta w formie aktu notarialnego to podlega powyższemu wyjątkowi. Kwestia powyższa przesądzona została w sprawie ze skargi B.S. w wyroku tut. Sądu z 6.06.2014r. sygn. akt I SA/Kr 412/14. Skoro więc skarżąca podlegała zwolnieniu od podatku, a przy tym nie była zobowiązana do zgłoszenia nabycia, gdyż nabyła przedmiotowy udział w formie aktu notarialnego, brak było podstaw do prowadzenia postępowania w zakresie ustalenia wartości nabytego udziału i obciążenia jej wynikającymi stąd kosztami postępowania. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 135 oraz art. 152 ustawy o p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 tej ustawy.