I SA/Kr 418/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 4 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W skardze złożonej osobiście bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie J.T. zakwestionował postanowienie Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 4 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według zasady wyrażonej w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych, której siedziba znajduje się w W. W konsekwencji stwierdzić należy, iż sądem właściwym dla rozpoznania przedmiotowej skargi będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na zasadzie art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.