I SA/Kr 419/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] P.P.H.U. "J. " S.C. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 19 marca 2019 r., znak [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2. zwrócić Stronie Skarżącej kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020, a zarazem Instytucji Rozpatrującej Protest (dalej: IRP) z dnia 19 marca 2019 r., znak [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez L. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. Z. L. Z. P.P.H.U. "J. " S.C. (dalej: Skarżący) od negatywnej oceny formalnej projektu pt.: [...] Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco. IRP w rozstrzygnięciu z dnia 19 marca 2019 r., znak [...] zawarło stosowne pouczenie o sposobie, terminie i wymogach wniesienia skargi zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 1431, dalej: ustawa wdrożeniowa). Skarżący wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2019 r. wezwano Skarżącego do przedłożenia kompletnej dokumentacji zgodnej z art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wyszczególniono, że prawidłowa, kompletna dokumentacja ma obejmować również załączniki do wniosku, a dokumenty mają mieć postać oryginału lub uwierzytelnionej kopii. Wskazano Skarżącemu, że przedłożona do Sądu dokumentacja nie spełnia powyższych wymagań, bowiem nie zawiera załączników opisanych na stronie 23 wniosku "R. Załaczniki", to jest: - zaświadczenia o uzyskanej pomocy de minimis, - formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, - analizy finansowej, - formularza do wniosku w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, - deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, - deklaracji organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną, - dokumentów z przeprowadzonego postępowania OOŚ, - wyciągu z dokumentacji technicznej / kosztorysu, - upoważnienia do składania wniosku o dofinansowanie, - innych załączników wymaganych dla konkursu "Audyt energetyczny Załącznik 8.2.". Pouczono Skarżącego również o konsekwencjach niezastosowania się w terminie 7 dni do wezwania. Wezwanie w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2019 r. doręczono upoważnionemu pracownikowi Skarżącego dnia 7 maja 2019 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożył przesyłką pocztową z dnia 10 maja 2019 r. szereg dokumentów wyjaśniając, że dokumenty podpisane zostały kwalifikowanym podpisem elektronicznym i złożone elektronicznie w dniu 26 sierpnia 2018 r. zgodnie z regulaminem konkursu. Wśród dokumentów przedłożono m.in. - formularz do wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, - dokumentację pn. "[...]", poprzez montaż instalacji fotowoltaicznej", - dokumentację pn. "[...]", - załącznik nr 8.2 do wniosku o dofinansowanie, - pełnomocnictwo do składania wniosku o dofinansowanie i działania za Skarżącego w całym procesie aplikowania o dotację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skargę w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy należało pozostawić bez rozpatrzenia z przyczyn formalnych. Reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej ustawie sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego. W myśl art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 zd. 1 ustawy wdrożeniowej). W świetle zaś art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Z kolei stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 zd. 1 ustawy wdrożeniowej). Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżący wniósł skargę, ale nie dołączył do niej wymaganej kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Dlatego też został wezwany do uzupełnienia dokumentacji zgodnie z art. 61 § 3 ustawy wdrożeniowej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono Skarżącemu dnia 7 maja 2019 r. Z art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, wynika, co obejmuje kompletna dokumentacja. Co więcej, Sąd w wezwaniu w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2019 r. szczegółowo pouczył Skarżącego jaką dokumentację należy złożyć, a także jak należy ocenić dokumenty załączone uprzednio do skargi. Wobec doręczenia Skarżącemu ww. wezwania dnia 7 maja 2019 r., z upływem dnia 14 maja 2019 minął termin do uzupełnienia braków skargi i ziściły się przesłanki pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie uzupełnił wszystkich braków dokumentacji przez przedłożenie uwierzytelnionych dokumentów, w tym precyzyjnie wymienionych w wezwaniu załączników do wniosku opisanych na stronie 23 wniosku. Jakkolwiek bowiem można uznać, że Skarżący zadośćuczynił wezwaniu w zakresie przedłożenia upoważnienia do składania wniosku o dofinansowanie, formularza do wniosku w zakresie oceny oddziaływania na środowisko a także analizy finansowej i wyciągu z dokumentacji technicznej / kosztorysu (zawartych w dokumentacji audytu energetycznego), to nie przedłożył: - zaświadczenia o uzyskanej pomocy de minimis, - formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, - deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, - deklaracji organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną, - dokumentów z przeprowadzonego postępowania OOŚ. Wezwanie Skarżącego do uzupełnienia braków w zakresie kompletności dokumentacji załączonej do skargi było należycie precyzyjne, czyli określało jakiego dokumentu strona nie załączyła (por. np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1367/13, z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1001/14 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadane dnia 10 maja 2019 r. przez Skarżącego pismo i przedstawiona w nim argumentacja nie może wpłynąć na ocenę wyżej przedstawionych okoliczności. Należy podkreślić, że obowiązek złożenia kompletnej dokumentacji określony w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, dotyczy nie tylko konieczności złożenia samego wniosku, ale także załączników do wniosku, o ile - co oczywiste - wniosek o dofinansowanie składany był wraz z załącznikami, co w tego typu sprawach pozostaje regułą. Elementem składowym wniosku o przyznanie pomocy są bowiem również załączniki złożone wraz z wnioskiem. Wymóg ten nie ma jedynie charakteru formalnego. Przeciwnie, jego realizacja ma zapewnić sądowi możność zbadania materialnoprawnej podstawy skargi. Aby sąd administracyjny mógł merytorycznie ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu, a więc jeżeli zawierał załączniki, to również one muszą zostać dołączone do skargi. Bez kompletu załączników do wniosku o przyznanie pomocy nie jest możliwe dokonanie pełnej kontroli wyniku oceny wniosku w ramach konkursu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 5648/16; z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 454/17, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1617/17). Wynikającym z art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, skutkiem wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, jest pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W tej sytuacji Sąd pozostawił skargę bez rozpatrzenia, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza stosowania art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie wdrożeniowej, jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje bowiem taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym uwzględniając art. 64 ustawy wdrożeniowej oraz stosując odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji.