I SA/Kr 424/20
PostanowienieWSA w Krakowie2020-06-05
Skład orzekający: sędzia WSA Piotr Głowacki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność organu polegająca na doręczeniu pisma za pośrednictwem poczty tradycyjnej, pomimo wniosku strony o doręczenie elektroniczne, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynność organu polegająca na doręczeniu korespondencji za pośrednictwem poczty tradycyjnej nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 PPSA. Doręczenie jest czynnością techniczną umożliwiającą udział w postępowaniu, a nie aktem rozstrzygającym o uprawnieniach lub obowiązkach strony.Stan faktyczny
R. M. złożył skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w K. polegającą na doręczeniu pisma za pośrednictwem poczty tradycyjnej, mimo wniosku o doręczenie elektroniczne. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd uznał, że czynność doręczenia nie jest zaskarżalna.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 5 czerwca 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. w postaci doręczenia przez organ pism za pośrednictwem poczty tradycyjnej zamiast za pomocą środków komunikacji elektronicznej; postanawia: odrzucić skargę.
R. M. złożył skargę na czynności Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wyrażone w piśmie z dnia 25.03.2020r., skierowanym do R. M. w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego nr [...], zarzucając, iż pismo dotyczy doręczenia pism za pośrednictwem poczty tradycyjnej pomimo wniosku podatnika w przedmiocie wyboru doręczenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zaskarżone czynności Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. nie mieszczą się w katalogu aktów lub bezczynności określonych art. 3 § l p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej "p.p.s.a.", określających kiedy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania sprawy.
Zgodnie z jego treścią sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w myśl § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. póz. 1257 oraz z 2018 r. póz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. póz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale l ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. póz. 508,650, 723,1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że czynności polegające na doręczaniu stronie korespondencji nie mieszczą się w katalogu aktów prawnych i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Doręczenie stronie postępowania korespondencji nie dokonuje się ani w formie decyzji ani postanowienia, jak również nie są to czynności z zakresu administracji publicznej, których przedmiotem byłyby uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa. Doręczanie korespondencji przez organ w toku prowadzonego postępowania jest jedynie czynnością techniczną, która ma umożliwić udzielanie odpowiedzi na wezwania, czy zapoznanie się ze stanowiskiem organu.
Wniesiona przez R. M. skarga na czynności organu w przedmiocie doręczania korespondencji podlega odrzuceniu, gdyż nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Również pismo organu, którego numer powołany został w skardze nie stanowi aktu administracyjnego podlegającemu zaskarżeniu. W piśmie tym, stanowiącym informację o zmianie numeru, pod którym prowadzone jest postępowanie oraz wyjaśniające skarżącemu zasady doręczeń nie zawarto pouczenia o uprawnieniu do złożenia skargi.
Mając powyższe na uwadze sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § l pkt l p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło