I SA/Kr 426/13

Kraków, dnia 12 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18.02.2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić M.P. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013r. odrzucił skargę M.P. z powodu jej nieopłacenia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 22 lipca 2013r. Pismem z dnia 25 lipca 2013r. (data nadania 26 lipca 2013r.) M. P. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, na stan zdrowia przejawiający się znacznym stopniem niepełnosprawności o charakterze trwałym, wymagającym stałej opieki, podeszły wiek i poważne dolegliwości zdrowotne, a nadto na samotne zamieszkanie i brak pomocy innych osób. Dodatkowo skarżąca wskazała, iż nie zrozumiała kierowanej do niej korespondencji w zakresie wezwania o wpis, zwłaszcza, iż w innej toczącej się sprawie uzyskała zwolnienie od kosztów. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, czy nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż podeszły wiek skarżącej oraz stałe przewlekłe schorzenia jako przyczyny zwolnienia z winy niezachowania terminu nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ nie są to przyczyna nagłe i zaskakujące, lecz mające charakter stały i przewidywalny. Z przedstawionych przez skarżącą okoliczności nie wynika, iż schorzenia te miały w spornym okresie charakter wyjątkowy w stosunku do stanu dotychczasowego np. poprzez natężenie choroby czy hospitalizację. Natomiast stały charakter schorzeń skarżącej powoduje, iż można od niej wymagać, aby uwzględniała to przy podejmowaniu czynności sądowych i tak je organizowała, aby uniknęła ujemnych skutków procesowych, zwłaszcza iż, jak sama wskazuje, ma świadomość, że przed tut. Sądem toczy się kilka spraw z jej skarg, a nadto dotychczas samodzielnie podejmowała w sprawie czynności procesowe w postaci złożenia skargi. Wobec tego przyjęcie, iż co do powinności terminowego uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie należy skarżącą potraktować odmiennie, pomimo niewykazania wyjątkowości stanu jej zdrowia, prowadziłoby do nadużycia instytucji przywrócenia terminu. Również podana przez wnioskodawczynię okoliczność niezrozumienia treści wezwania o wpis nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pismo to zawiera precyzyjne wskazanie żądania oraz rygor nieuiszczenia wpisu w terminie. W związku z tym wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.