I SA/Kr 433/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. H. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienie protestu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 29 marca 2019r. S. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 20 marca 2019r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu pt.: "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia ze względu na nie załączenie kompletnej dokumentacji w sprawie, względnie w przypadku skutecznego uzupełnienia braków przez skarżącego, o oddalenie skargi w całości, jako bezzasadnej. W wykonaniu zarządzenia sędziego, pismem z dnia 29 maja 2019r. ww. skarżący został wezwany na podstawie art. 61 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016, poz. 217) do przedłożenia w terminie do dnia 4 czerwca 2019r. (data rozprawy): kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ww. ustawy (wniosku o dofinansowanie projektu, informacji o wynikach oceny projektu, protestu, informacji o wyniku rozstrzygnięcia protestu) w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej. W szczególności poinformowano skarżącego, że należy przedłożyć załączniki złożone wraz z wnioskiem o dofinansowanie, a wymagane dla konkursu oraz załączniki złożone wraz z protestem, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 ww. ustawy). Nadto skarżący został poinformowany o treści art. 48 § 3 p.p.s.a. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 3 czerwca 2019r. (dowód doręczenia znajduje się na karcie nr 93 akt sądowych). W dniu 4 czerwca 2019r. odbyła się rozprawa sądowa w przedmiotowej sprawie, na której skarżący nie stawił się, prawidłowo zawiadomiony. Za organ stawił się pełnomocnik. W protokole rozprawy stwierdzono z urzędu, że zarządzenie w przedmiocie wezwania skarżącego o przedłożenie załączników do skargi zostało ekspediowane w dniu 29 maja 2019r. Z uwagi na to, że na dzień rozprawy, tj. 4 czerwca 2019r., nie upłynął jeszcze termin do uzupełnienia ww. braków, rozprawę odroczono z terminem na piśmie. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 5 czerwca 2019r., pismem z dnia 6 czerwca 2019r. ponowiono do skarżącego wezwanie o treści identycznej, jak wezwanie z dnia 29 maja 2019r., określono 7-dniowy termin do jego wykonania i nadano rygor pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu dniu 13 czerwca 2019r. (dowód doręczenia znajduje się na karcie nr 97 akt sądowych). W dniu 18 lipca 2019r. odbyła się rozprawa sądowa, na której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 lipca 2019r., sygn. akr I SA/Kr 433/19 pozostawił skargę S. H. bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r., poz. 2107 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018r. poz. 1431, dalej: "u.z.r.p."). Zgodnie z treścią art. 61 ust. 2 u.z.r.p. skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego i podlega wpisowi stałemu. Z przepisu tego wynika zatem, że to na stronie spoczywa obowiązek opracowania skargi, skompletowania dokumentacji i wniesienia jej bezpośrednio do sądu. Przepis art. 61 ust. 3 u.z.r.p. enumeratywnie wylicza składniki wchodzące w skład kompletnej dokumentacji, jaką skarżący jest zobowiązana dostarczyć wraz ze skargą. Kompletna dokumentacja obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami Stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia. Oznacza to, że aby skarga została rozpoznana przez sąd administracyjny powinna być kompletna, czyli musi zawierać ww. dokumentację, która zastępuje akta administracyjne. Dokumenty złożone przez skarżącego do Sądu powinny być w swej treści tymi samymi dokumentami, które w ramach konkursu zostały sporządzone przez organ i przesłane do strony (informacja o wynikach oceny projektu i informacja o wynikach rozpatrzenia protestu) oraz tymi, które zostały sporządzone przez stronę i dostarczone organowi (wniosek o dofinansowanie i protest). Oceny legalności zaskarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi, a wydając rozstrzygnięcie sąd opiera się na innych, niezbędnych do tego dokumentach, które także odpowiadają ich oryginałom. Z tego względu art. 61 ust. 4 u.z.r.p. wskazuje wprost, iż kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie zawiera jednak przepisów regulujących sposób uwierzytelniania kopii dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 tej ustawy. Zastosowanie mają więc tutaj przepisy ogólne, regulujące sposób uwierzytelniania kopii dokumentów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. art. 48 § 3 p.p.s.a., którego stosowania w sprawach ze skarg na rozstrzygnięcia właściwych instytucji nie wyłączył art. 64 u.z.r.p. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przepis ten wyraźnie zatem wskazuje, kto może dokonać uwierzytelnienia kopii/odpisu oraz że uwierzytelnienie, to poświadczenie zgodności kopii/odpisu z oryginałem. Po zapoznaniu się z całością dokumentacji dołączonej do skargi, Sąd stwierdził, że nie spełnia ona wymogów z art. 61 ust. 3 i ust. 4 u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a., gdyż skarżący nie przedłożył kompletu załączników dołączonych do wniosku o dofinansowanie, o których mowa w części R wniosku o dofinansowanie projektu (strona 39 skat sądowych), zaś przedłożona dokumentacja została przez niego potwierdzona za zgodność z oryginałem, mimo, że nie należy on do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 48 § 3 p.p.s.a. Tymczasem, jak to już zostało powyżej wskazane, kopie dokumentów może poświadczyć za zgodność z oryginałem tylko i wyłącznie notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przedstawione zatem przez skarżącego kserokopie dokumentów nie zostały prawidłowo uwierzytelnione, a dodatkowo, mimo znajdującej się na stronie nr 39 wniosku o dofinansowanie projektu, rubryki R o nazwie Załączniki, w której to rubryce wyszczególniono dokładnie załączniki do wniosku (tj. zaświadczenie/a o uzyskanej pomocy de minimis, formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, analiza finansowa, formularz do wniosku w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów [...], wyciąg z dokumentacji technicznej/kosztorys, upoważnienie do składania wniosku o dofinansowanie – skarżący nie przedłożył ich w komplecie. Zatem rubryka R, znajdująca się na stronie nr 39 wniosku o dofinansowanie projektu wskazuje na załączniki, które zostały odnotowane przy przedmiotowym projekcie, jednak w rzeczywistości w tym przypadku nie zostały przedłożone, na co wskazano powyżej. W świetle powyższego, konieczne zatem stało się, zgodnie z treścią art. 61 ust. 7 u.z.r.p., wezwanie skarżącego do przedłożenia kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ww. ustawy (wniosku o dofinansowanie projektu, informacji o wynikach oceny projektu, protestu, informacji o wyniku rozstrzygnięcia protestu) w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej. W szczególności załączników, złożonych wraz z wnioskiem o dofinansowanie, a wymaganych dla konkursu oraz załączników złożonych wraz z protestem – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy skarżący był dwukrotnie, tj. w dniu 29 maja 2019r. i w dniu 6 czerwca 2019r. wzywany o przedłożenie kompletnej dokumentacji, z jednoczesnym pouczeniem, że zamiast oryginału dokumentu, strona może złożyć odpis dokumentu, jeśli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Mimo dwukrotnych wezwań i skutecznego ich doręczenia, skarżący nie dopełnił obowiązku, nałożonego na niego na podstawie ww. przepisów. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że skarżący uzyskał kilkukrotną informację, w jakiej formie powinna być wniesiona skarga wraz z kompletną dokumentacją i w jakiej postaci, tj. w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Informację taką skarżący uzyskał bowiem w pouczeniu zawartym na końcu zaskarżonego do tut. Sądu rozstrzygnięcia z dnia 20 marca 2019r. Informacje te wynikały także ze stanowiska organu, zawartego w odpowiedzi na skargę, a nadto wynikały one z dwóch wezwań tut. Sądu z dnia 29 maja 2019r. i z dnia 6 czerwca 2019r. Tym samym należało uznać, że braki skargi w zakresie wymogów złożenia kompletnej dokumentacji nie zostały uzupełnione, dokumentacja ta nie jest pełna, nie zawiera wymaganych załączników. Nie przedłożono też dokumentacji w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii, o co skarżący był wzywany pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia i o czym był kilkukrotnie informowany oraz pouczany. Tym samym, skarżący miał świadomość o konsekwencjach prawnych, wynikających z niedopełnienia ww. obowiązków, które nałożył na niego Sąd, na podstawie obowiązujących regulacji prawnych. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji postanowienia.