I SA/Kr 438/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym: 1. zażalenia skarżącego W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2013 r.; 2. zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 maja 2015 r. 3. wniosku skarżącego o prawo pomocy; w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowego spółki postanawia: I. Odrzucić skargę; II. Odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2013 r.; III. Odrzucić zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 maj 2015 r.; IV. Pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 maja 2015 r. wezwano skarżącego o uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 20 maja 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 stycznia 2014 r. w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 8 października 2013 r. – również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższych zarządzeń doręczono skarżącemu w dniu 8 czerwca 2015 r., jednakże w zakreślonym terminie – do dnia 15 czerwca 2015 r. nie uzupełnił on wskazanych braków fiskalnych. W dniu 16 czerwca 2015 r. skarżący wniósł niepodpisane zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 19 maja 2015 r. Nadto skarżący ponownie zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany o podpisanie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2015 r. Natomiast zarządzeniem z dnia 2 lipca 2015 r. wezwano skarżącego do: 1/ przesłania podpisanego formularza PPF – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, 2/ przedłożenia wskazanych w tym zarządzeniu dokumentów celem uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy – w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku. Odpis tych zarządzeń doręczono skarżącemu w dniu 23 lipca 2015 r. Skarżący w dniu 30 lipca 2015 r. przedłożył niepodpisany formularz PPF oraz podpisane zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej określanej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga i zażalenie, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, skarżący pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania nie uiścił wpisów od skargi i od zażalenia, stąd też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I i II sentencji. Odrzuceniu podlega ponadto spóźnione zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2015 r. w przedmiocie wpisu od skargi, które zostało wniesione w dniu 16 czerwca 2015 r. (uzupełnione o podpis w dniu 30 lipca 2015 r.). Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenia wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Poprzez art. 198 przepis ten ma zastosowanie również do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego wydziału, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie w dniu 16 czerwca 2015 r., a zatem jeden dzień po terminie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt III sentencji. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skoro skarżący przedłożył, pomimo wezwania, niepodpisany formularz PPF, należało orzec jak w pkt IV sentencji.