I SA/Kr 438/13

PostanowienieWSA w Krakowie2015-10-09

Skład orzekający: Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej jest dopuszczalne, gdy skarżący wniósł je samodzielnie, zamiast skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę jest niedopuszczalne, gdyż właściwym środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna do NSA. Ponadto skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a jej sporządzenie przez skarżącego osobiście skutkuje niedopuszczalnością środka zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżący W.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 24 stycznia 2013 r. dotyczącą odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. WSA w Krakowie postanowieniem z 14 sierpnia 2015 r. odrzucił skargę oraz zażalenia skarżącego na wcześniejsze postanowienia sądu. Skarżący następnie wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie skarżącego W.G. na pkt I postanowienia WSA z dnia 14 sierpnia 2015 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt l SA/Kr 438/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym: zażalenia skarżącego W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2015 r. l SA/Kr 438/13 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r., nr {...} w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić zażalenie na pkt l postanowienia. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2015 r. l SA/Kr 438/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt l odrzucił skargę W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...], w pkt II odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2013 r., w pkt III odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l z dnia 19 maja 2015 r., a w pkt IV pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 września 2015 r. W dniu 28 września 2015 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu pismo zatytułowane "Zażalenie", w którym domagał się uchylenia ww. postanowienia w całości, jako wydanego niezgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270, ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym przed datą 15 sierpnia 2015 r., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczonego mu pouczenia o właściwym środku zaskarżania, wniósł zażalenia również na pkt l postanowienia z dnia 14 sierpnia 2015 r., w którym to odrzucono wniesioną przez niego skargę. Zgodnie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sad administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne (...). Tym samym zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne. Na marginesie należy zaznaczyć, ze nawet gdyby wniesiony przez skarżącego środek zaskarżania uznać za skargę kasacyjną, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. W niniejszej sprawie skarżący sporządził bowiem skargę kasacyjną osobiście, podczas gdy art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przy czym brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., l OZ 1088/11, LEX nr 1104008). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło