I SA/Kr 44/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od kwietnia do października oraz grudzień 2004r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.Z. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od kwietnia do października oraz grudzień 2004r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 17 stycznia 2011r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu 19 stycznia 2011r. Skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a. ). Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 19 stycznia 2011r. to termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upływał w dniu 26 stycznia 2011r. Skarżąca pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełniła braku skargi. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia